And if it harms none, Do what you will
 
ΦόρουμΦόρουμ  ΕγγραφήΕγγραφή  ΣύνδεσηΣύνδεση  

Μοιραστείτε | 
 

 Μετά το πέρασμα (ή τον θάνατο)

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Epsilon
Συντονιστής
Συντονιστής


Άντρας Ιχθύς Κατσίκα
Ημερομηνία εγγραφής : 02/10/2011

ΔημοσίευσηΘέμα: Μετά το πέρασμα (ή τον θάνατο)   Κυρ Οκτ 07, 2012 9:32 am

Αυτό το τόπικ ήταν ιδέα της Μαύρης Γάτας!

Ο ίδιος θα τοποθετηθώ λίγο αργότερα καθώς τώρα δε με παίρνει ο χρόνος. Στην τοποθέτησή μου θα δικαιολογήσω και τον τίτλο που έβαλα, αν δεν έχει θιχτεί έως τότε αυτή η παράμετρος.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Μαύρη Γατα
Wannabe Μάγος
Wannabe Μάγος


Θηλυκό Κριός Κατσίκα
Ημερομηνία εγγραφής : 29/07/2012
Χιούμορ : δηλητηριωδες

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μετά το πέρασμα (ή τον θάνατο)   Κυρ Οκτ 07, 2012 10:44 am

Επανερχομαι για σχολια μολις βρω χρονο.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
dimitra_
Wannabe Μάγος
Wannabe Μάγος


Θηλυκό Δίδυμος Δράκος
Ημερομηνία εγγραφής : 15/08/2012

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μετά το πέρασμα (ή τον θάνατο)   Κυρ Οκτ 07, 2012 12:26 pm

Rolling Eyes Rolling Eyes Rolling Eyes Rolling Eyes Rolling Eyes
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Μαύρη Γατα
Wannabe Μάγος
Wannabe Μάγος


Θηλυκό Κριός Κατσίκα
Ημερομηνία εγγραφής : 29/07/2012
Χιούμορ : δηλητηριωδες

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μετά το πέρασμα (ή τον θάνατο)   Κυρ Οκτ 07, 2012 2:35 pm

Epsilon έγραψε:
Αυτό το τόπικ ήταν ιδέα της Μαύρης Γάτας!

Ο ίδιος θα τοποθετηθώ λίγο αργότερα καθώς τώρα δε με παίρνει ο χρόνος. Στην τοποθέτησή μου θα δικαιολογήσω και τον τίτλο που έβαλα, αν δεν έχει θιχτεί έως τότε αυτή η παράμετρος.

Μηπως εννοεις την αναδυση στο φως απο την Αιγυπτιακη Βιβλο των νεκρων;


Λοιπον στο θεμα τωρα , εχω διαβασει πολλα , εχω ακουσει αλλα τοσα και τελικα εφτιαξα τη δικη μου φορμουλα που πολυ πιθανον να τροποποιηθει σε βαθος χρονου, οσο ζω και μαθαινω.
Πιστευω λοιπον πως η ψυχη εγκαταλειπει το σωμα την ωρα του φυσικου θανατου και πως χρειαζεται 40 ημερες για να προσαρμοστει στη νεα κατασταση.
Η νεα λοιπον κατασταση ειναι ενεργειακη καθαρα , οπως ο ηλεκτρομαγνητισμος.
Δεν υπαρχει πια σωμα-φορεας παρα καθαρη ενεργεια μορφοποιημενη ( οπως ο κεραυνος) που διατηρει Μνημη και Συνειδητοτητα. Αυτα τα χαρακτηριστικα τα διατηρει οσο υπαρχουν ανθρωποι που μνημονευουν τον νεκρο .
Η ψυχη τελικα αποδομειται οταν κανενας δεν τη μνημονευει πια και μεταπιπτει σε καθαρη ενεργεια στην πρωταρχικη της μορφη , που εν δυναμει , κατω απο συνθηκες δημιουργιας , μπορει να ξαναγινει ο,τιδηποτε.
Δεν εχει καταφερει καμια θεωρια να με πεισει για μετενσαρκωση, αν και πολυ θα το ηθελα.
Η ψυχη τωρα μπορει να προστατευει και να παρακολουθει τους αγαπημενους της. Επισκεπτεται ζωντανους με διαφορες μορφες , συνηθως στα ονειρα αλλα και στην καθημερινοτητα.


Αυτα σαν πρωτη κουβεντουλα, περιμενω με πολυ ενδιαφερον τις αποψεις σας!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
dimitra_
Wannabe Μάγος
Wannabe Μάγος


Θηλυκό Δίδυμος Δράκος
Ημερομηνία εγγραφής : 15/08/2012

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μετά το πέρασμα (ή τον θάνατο)   Κυρ Οκτ 07, 2012 4:18 pm

ΑΑΑΑΑΑ τώρα κατάλαβαααα!!!!Sorry ρε παιδιά ξανθιά εδώ!!!!

Να πω την αλήθεια έχω μελετήσει πολλές και διαφορετικές θεωρίες. Μέχρι πρόσφατα πίστευα πως δεν υπάρχει τίποτα μετά θάνατον, πως απλά η ψυχή επιστρέφει στην πρωταρχική της μορφή, καθαρή αγνή ενέργεια.
Σήμερα νομίζω πως κάθε υλικός και ψυχικός σύνδεσμος με αυτόν τον κόσμο δεν επιτρέπει στην ψυχή να προχωρήσει παραπέρα και έρχομαι σε αυτό που λέει η Γάτα Μνήμη και Συνειδητότητα. Υπάρχει λόγος που δεν θυμόμαστε τίποτα από τις προηγούμενες ζωές. Η ψυχή μας πρέπει να προχωρήσει σε αυτό το μονοπάτι και να ωριμάσει περνώντας κάθε μάθημα χωριστά. Κάθε μετενσάρκωση αντιμετωπίζει διαφορετικά την έννοια της ζωής, τα συναισθήματα και μαθαίνει να επιβιώνει με διαφορετικούς τρόπους.
Πιστεύω πολύ στην μετενσάρκωση (φαντάζομαι αυτό έγινε αντιληπτό) διότι πιστεύω πως μια ψυχή μέσα από διαδοχικές ζωές μπορεί και ωριμάζει φτάνοντας την απόλυτη δύναμη την απόλυτη απελευθέρωση. Τότε σταματά και η μετενσάρκωση και η ψυχή συναντά τις μεγάλες Δυνάμεις καθαρή αγνή και πιο δυνατή από ποτέ είναι αυτό που αποκαλούν οι Χριστιανοί καθ'εικόνα κι ομοίωση.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Fiery_Wind
Wannabe Μάγος
Wannabe Μάγος


Άντρας Κριός Τίγρης
Ημερομηνία εγγραφής : 09/12/2011
Χιούμορ : Ατελείωτο

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μετά το πέρασμα (ή τον θάνατο)   Δευ Οκτ 08, 2012 4:05 am

Εγώ συμφωνώ απόλυτα με την Δήμητρα...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Μαύρη Γατα
Wannabe Μάγος
Wannabe Μάγος


Θηλυκό Κριός Κατσίκα
Ημερομηνία εγγραφής : 29/07/2012
Χιούμορ : δηλητηριωδες

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μετά το πέρασμα (ή τον θάνατο)   Δευ Οκτ 08, 2012 8:31 am

Γιατι ειδικα ο ανθρωπος μετενσαρκωνεται;
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Epsilon
Συντονιστής
Συντονιστής


Άντρας Ιχθύς Κατσίκα
Ημερομηνία εγγραφής : 02/10/2011

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μετά το πέρασμα (ή τον θάνατο)   Δευ Οκτ 08, 2012 8:58 am

Εγώ θα μιλήσω σύμφωνα με όσα έμαθα εμπειρικά. Θα αποφύγω τη γνώση που έχω από βιβλία.

Οι άνθρωποι δεν είναι ίδιοι, και συνεπώς ο θάνατός τους δεν είναι ίδιος. Όσοι ασχολούνται με το πνεύμα τους και το τελειοποιούν έχουν ήδη εμπειρίες από τον κόσμο των πνευμάτων συνεπώς δεν τους είναι παράξενο το 'πέρασμα'. Έχουν ικανοποιητική εμπειρία και δύναμη ώστε να συνεχίσουν να αναπτύσσονται χωρίς φυσικό σώμα, σε ανώτερα από αυτό πεδία.

Το θέμα είναι πως αυτοί οι άνθρωποι είναι λίγοι. Η τελειοποιημένη ψυχή είναι ορισμένα κομμάτια 'αναμνήσεων' από παλιές ψυχές καθώς επίσης και τέσσερα λεπτοφυή σώματα συνδεδεμένα μεταξύ τους και ανεξάρτητα συγχρόνως. Αυτά είναι γνωστά στις μέρες μας με τα ονόματα: Φυσικό σώμα, Αστρικό σώμα, Νοητικό σώμα, και Αιτιατό σώμα. Η ψυχή που δε φτάσει στο σημείο να τελειοποιηθεί ενσαρκώνεται μετά από κάποιο διάστημα.

Πριν ενσαρκωθεί ξανά περνά ένα διάστημα σε κάποιον Άδη. Μπορεί να είναι στα Ηλύσια πεδία, μπορεί και στα τάρταρα. Όπου και να είναι, όταν έρθει η ώρα να εμφανιστεί ξανά στη γη, κομματιάζεται. Δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, και δεν θα ολοκληρωθεί ποτέ έτσι. Το νέο φυσικό σώμα που θα γεννηθεί θα έχει πολλά κομμάτια που θα πρέπει να κατανοήσει και να ενώσει σε ένα χαρακτήρα ώστε να μπορέσει να τα τελειοποιήσει σε μία ψυχή. Ποτέ μία ψυχή δεν ενσαρκώνεται ξανά ολόκληρη. Αν αυτό γίνει έχουμε περιπτώσεις ''θαυμάτων''.

Οι σαράντα ημέρες που ακούγονται λίγο πολύ παντού για μετά το θάνατο είναι μία τελευταία ευκαιρία που έχει ο νεκρός να περιπλανηθεί στα μέρη που του άρεσαν και να δει τους δικούς του. Έχει δύο ευκαιρίες για να φύγει, μία την ώρα του θανάτου και μία μετά από 40 ημέρες. Αν δεν φύγει στοιχειώνει το χώρο γύρω του.

Ο λόγος που δε θυμόμαστε σχεδόν τίποτε από το διάστημα που πέρασαν τα κομμάτια μας στον Άδη, είναι γιατί αυτά σβήνονται από τις μνήμες τους. Επίσης ο λόγος που δε θυμόμαστε τα πάντα από τις προηγούμενες ζωές μας είναι γιατί δεν είναι ολόκληρα τα κομμάτια που έχουμε από εκεί. Έχουμε μόνο θραύσματα, ικανά να μας διαμορφώσουν και να μας διδάξουν στο παρόν. Το σύνολό μας αν χρησιμοποιηθεί στο έπακρο λειτουργεί σαν κλειδί για συγκεκριμένους σκοπούς.
''Ο καθένας μας έχει ένα σκοπό'' λένε κάποιοι συχνά. Αυτός ο προσωπικός σκοπός όμως δε μπορεί να συλληφθεί αν δεν διώξουμε τα μιάσματα από μέσα μας, χρησιμοποιώντας μόνο τα αυθεντικά κομμάτια που μας δόθηκαν ώστε να διαμορφώσουμε με αυτά τον χαρακτήρα μας. Η πρόσβαση στο Αιτιατό σώμα σφραγίζει αυτόν τον χαρακτήρα, αυτό το ενιαίο πλέον σύνολο.

Συνεπώς δεν υπάρχει μετενσάρκωση ούτε μετεμψύχωση. Υπάρχει επανεμφάνηση. Δεν θα υπάρξετε ποτέ ξανά έτσι όπως είστε σ αυτό το πεδίο. Η μοναδικότητα είναι πολύ πιο έντονη απ' όσο νομίζουν ορισμένοι.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
dimitra_
Wannabe Μάγος
Wannabe Μάγος


Θηλυκό Δίδυμος Δράκος
Ημερομηνία εγγραφής : 15/08/2012

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μετά το πέρασμα (ή τον θάνατο)   Δευ Οκτ 08, 2012 12:43 pm

Να απαντήσω κατ' αρχάς στην Μαύρη Γάτα και να της πω πως δεν πιστεύω πως μόνο ο άνθρωπος μετενσαρκώνεται. Οποιαδήποτε ψυχή μπορεί να μετενσαρκωθεί και να βιώσει κάθε κόσμο σταδιακά ώστε να ολοκληρωθεί.
Epsilon έχεις μία αρκετά ενδιαφέρουσα άποψη αλλά εμένα δεν με καλύπτει επαρκώς. Κατ'αρχάς να πω πως πιστεύω ότι η ψυχή είναι καθαρή ενέργεια. Η ενέργεια λοιπόν δεν δημιουργείτε από το μηδέν, αλλάζει μορφές ναι αλλά να δημιουργηθεί και να χαθεί όχι. Επίσης η ενέργεια είναι ένα ολοκληρωμένο κομμάτι που σημαίνει πως ακόμα και όταν είναι μικρότερη ή μεγαλύτερη δεν μπορεί να είναι θραύσματα σε καμία περίπτωση. Οπότε καταλαβαίνεις γιατί δεν με καλύπτει η άποψη σου.
Αυτά σαφώς είναι δική μου άποψη και νομίζω πως το ποστ δημιουργήθηκε για να συζητήσουμε και να ακουστούν απόψεις (αν κάνω λάθος διορθώστε με και αποσύρεται με Razz) και καλό θα ήταν να ακούσουμε όλων τις απόψεις.
Θα συμφωνήσω μαζί σου πως ούτε εγώ θέλω να απαντήσω βασισμένη σε κάτι που διάβασα αλλά σε μια άποψη που σχηματίζω μέσα μου από διαρκείς αναζητήσεις και τέτοιου είδους συζητήσεις.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Ravenwolf
Wannabe Μάγος
Wannabe Μάγος


Άντρας Λέων Κατσίκα
Ημερομηνία εγγραφής : 13/06/2011

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μετά το πέρασμα (ή τον θάνατο)   Δευ Οκτ 08, 2012 1:48 pm

Λοιπόν ας γραψω κι εγώ την δικιά μου βιβλο των Νεκρών. Razz Είναι οι σκέψεις που με εκφράζουν μέχρι τώρα αλλάζοντας πάντα τι νιώθω πιο σωστό.
Πριν φτάσω όμως στο περασμα ας αναφέρω κι εγώ τι πιστεύω ότι είμαστε. Μικρές σπίθες του Φωτός του Όλου. Φως φωτιά όπως θέλετε. Ενέργεια με κάποια συχνότητα. Υπάρχουμε για να εξελιχθούμε και για να εξελιχθεί το Όλον μαζεύοντας πληροφορίες. Ξεκινάμε την υπαρξή μας σαν κάτι απλό(π.χ. σαν ομαδικές ψυχές πετρωμάτων) και συνεχίζουμε σε κάθε επαναφορά μας να μαθαίνουμε πράγματα. Κλείνονουμε κάποια πράγματα και συνεχίζουμε παρακάτω, φυτά ζώα άνθρωπος. Όταν η σπίθα φτάσει στο επίπεδο του ανθρώπου ερχονται τα δύσκολα γιατί μπαίνει η ατομικότητα και η σκέψη. Κάνει ότι κάνει στην ζωή του. Όταν βγει από το σώμα η ψυχή περνάει στο αστρικό επίπεδο της γης. Οι 40 μερες που δίνονται είναι για να συνηθίσει και για να κλείσει κάποιες υποχρεώσεις. Στο διάστημα αυτό κάνει ότι έκανε. Ο ρόλος των δικών του είναι εκείνες τις μέρες να του στέλνουν θετική ενέργεια. Προσευχές, ευχές κτλ. Η θλίψη δεν βοηθάει γιατι στεναχωριέται η ψυχή και δεν θέλει να τους εγκαταλείψει. Αν ειδικά πέθανε πριν την ώρα της ή με βαρυδονούμενα συναισθήματα, θυμός, ζηλεία, τότε θέλει αρκετή ενίσχυση. Δίνοντας η οικογένεια αυτές τις σκέψεις αυξάνουν την δόνηση της ψυχής και μπορεί στις 40 ημέρες να περάσει την πύλη για την περιοχή της κρίσης. Αλλιώς θα περιμένει στο επίπεδο της Γης για κάποια χρόνια. Στην περιοχή της κρίσης θα ελεγχθουν οι πράξεις της και θα αποφασιστεί η μοίρα της. Αν θα τιμωρηθεί και πόσο, αν θα γυρίσει στην Γη ποτε και γιατί ή αν θα εξελιχθεί ή όχι. Δηλαδή δεν χρειάζεται κάποιος να φτάσει σε επαφή με το Όλον για να εξελιχθεί. Άλλοι το κάνουν μια κι έξω και περνάνε στην ένωση και άλλοι σιγά σιγά εκπληρώνοντας τα χρέη τους και περνώντας ένα ένα τα επίπεδα. Όσο είναι να επιστρέψουν στην Γη κλείνουν τις συμφωνίες τους. Δηλαδή διαλέγουν γονείς, ανθρώπους που θα συναντήσουν για να βοηθήσει ο ένας τον άλλον στο μάθημά του.

Σε γενικές γραμμές αυτά με βολεύουν.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://signofthedragon.blogspot.com
Μαύρη Γατα
Wannabe Μάγος
Wannabe Μάγος


Θηλυκό Κριός Κατσίκα
Ημερομηνία εγγραφής : 29/07/2012
Χιούμορ : δηλητηριωδες

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μετά το πέρασμα (ή τον θάνατο)   Δευ Οκτ 08, 2012 2:14 pm

Ολες οι αποψεις ειναι πολυ ενδιαφερουσες .
Την ωρα που διαβαζα τι εγραψε ο Ravenwolf σκεφτηκα το εξης: αφου ενσαρκωνομαστε μια φορα , τοτε στατιστικα μπορει να ξαναγινει και να ξαναγινει , ετσι δεν ειναι;

Μηπως βρηκα επιτελους ικανοποιητικη απαντηση στο διαχρονικο ερωτημα μου;;;;;;;;;;;
Σας ευχαριστω ολους!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
dimitra_
Wannabe Μάγος
Wannabe Μάγος


Θηλυκό Δίδυμος Δράκος
Ημερομηνία εγγραφής : 15/08/2012

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μετά το πέρασμα (ή τον θάνατο)   Δευ Οκτ 08, 2012 2:50 pm

Ναι εγώ το πιστεύω αυτό που λες...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Epsilon
Συντονιστής
Συντονιστής


Άντρας Ιχθύς Κατσίκα
Ημερομηνία εγγραφής : 02/10/2011

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μετά το πέρασμα (ή τον θάνατο)   Σαβ Οκτ 13, 2012 5:27 pm

dimitra_

Παράθεση :
Κατ'αρχάς να πω πως πιστεύω ότι η ψυχή είναι καθαρή ενέργεια. Η ενέργεια λοιπόν δεν δημιουργείτε από το μηδέν, αλλάζει μορφές ναι αλλά να δημιουργηθεί και να χαθεί όχι. Επίσης η ενέργεια είναι ένα ολοκληρωμένο κομμάτι που σημαίνει πως ακόμα και όταν είναι μικρότερη ή μεγαλύτερη δεν μπορεί να είναι θραύσματα σε καμία περίπτωση.

Οι ενέργειες είναι πολλών ειδών. Η ψυχική είναι ξεχωριστή. Γίνεται τέτοια μετά από ολοκλήρωση, με την δημιουργία της ψυχής που έλεγε κι ο Γκουρτζίεφ. Μέχρι να φτάσει εκεί είναι φθαρτή με την έννοια της ενδεχόμενης τμηματοποίησης. ''Θραύσματα'' ανολοκλήρωτων ψυχών θα βρεις εύκολα στα Βαλκάνια. Βρες ένα μέρος όπου έγινε μάχη μέσα στον 20ο αιώνα και θα δεις ή θα νιώσεις. Είχα ακούσει για ένα μέρος στα Σκόπια όπου μετά από μάχη δεν ευλόγησε κανείς και έμειναν πολλοί πίσω, με όλες τις συνέπειες που έχει αυτό. Πλέον κάθε χρόνο ευλογούν το μέρος και Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι.

Αν σε βολεύει η ενέργεια τόσο πολύ ως έννοια για να εξηγείς την ψυχή, σκέψου την ηλεκτρική ενέργεια. Ηλεκτρόνια υπάρχουν παντού, τα περισσότερα μάλιστα είναι ελεύθερα στον αέρα, ή μάλλον στο κενό.

Μπορεί να αποτελούμε συνολικά ένα ολοκληρωμένο κομμάτι (Θεός, Όλον, Τάο κτλ κτλ) αλλά ΕΔΩ είμαστε ΑΤΟΜΑ. Και καλούμαστε να ''φτιάξουμε'' ατομικές ψυχές από πρώτες ύλες. Η τμηματοποίηση συνεχίζεται όσο κατεβαίνει κανείς σ' αυτή την κλίμακα.


Ravenwolf

Παράθεση :
Υπάρχουμε για να εξελιχθούμε και για να εξελιχθεί το Όλον μαζεύοντας πληροφορίες. Ξεκινάμε την υπαρξή μας σαν κάτι απλό(π.χ. σαν ομαδικές ψυχές πετρωμάτων) και συνεχίζουμε σε κάθε επαναφορά μας να μαθαίνουμε πράγματα.

Εδώ κάπου το έχασα. Υποστηρίζεις πως είμαστε μέρος του Όλου, αλλά μαζεύουμε πληροφορίες. Το Όλον εφόσον περικλείει τα πάντα τα ξέρει όλα, συνεπώς δε τίθεται θέμα εξέλιξής του.
Συμφωνώ απόλυτα πως ξεκινάμε ως κάτι τελείως απλό.

Παράθεση :
Όταν η σπίθα φτάσει στο επίπεδο του ανθρώπου ερχονται τα δύσκολα γιατί μπαίνει η ατομικότητα και η σκέψη.

Εδώ διαφωνώ. Η ατομικότητα είναι πολύ πέραν του ανθρώπου. Είναι προνόμιο της ολοκληρωμένης ψυχής.

Παράθεση :
δεν χρειάζεται κάποιος να φτάσει σε επαφή με το Όλον για να εξελιχθεί.
Μεγάλη αλήθεια. άλλωστε για το φυσικό επίπεδο το Όλον που αναφέρουμε είναι ολίγον τι άπιαστο όπως είναι και για τα επόμενα επίπεδα. Από κάθε επίπεδο μπορούμε να έχουμε επαφή με το ακριβώς επόμενο. Σε σπάνιες περιπτώσεις υπερπηδούμε επίπεδα, όμως αυτό καθυστερεί αφάνταστα την ουσιαστική πρόοδο.

Παράθεση :
Άλλοι το κάνουν μια κι έξω και περνάνε στην ένωση και άλλοι σιγά σιγά εκπληρώνοντας τα χρέη τους και περνώντας ένα ένα τα επίπεδα.

Όλοι τα περνάνε ένα ένα. Δεν υπάρχει ένωση με το Όλον. Αυτό που περιγράφεις είναι η λήθη του Άδη Smile
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Μαύρη Γατα
Wannabe Μάγος
Wannabe Μάγος


Θηλυκό Κριός Κατσίκα
Ημερομηνία εγγραφής : 29/07/2012
Χιούμορ : δηλητηριωδες

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μετά το πέρασμα (ή τον θάνατο)   Κυρ Οκτ 14, 2012 1:12 pm

Δεν τα παω καλα με τις παραθεσεις , αλλα θα σας πω για τη ληθη του Αδη και την ενωση με το ΟΛΟΝ.

Υπαρχει λοιπον ο Ορφισμος , που θεολογικα εμπιπτει στην αποφατικη Θεολογια , η οποία πρεσβευει οτι το Θειο ειναι τελειως διαφορετικο απο τον ανθρωπο και πως ο ανθρωπος προσεγγιζει Αυτο με μυστικη επικοινωνια και τελικα ενσωματωση ( μυστικισμος ).
Στα ορφικα ελασματα που βρεθηκαν στην κατω Ιταλια σε ταφους , υπαρχουν εγχαρακτες οδηγιες , για το πως να φτασει ο ανθρωπος στην πληρη ενσωματωση με το Εταιρο , το Αλλοτριο , απολυτρωμενος απο τα τιτανικα δεσμα του , καθαρη πια ενεργεια ομοια με αιτην την ιδια Τη Θεικη.
Αρα υπαρχουν υποστηρικτες απο τον 6ο αιωνα π.χ στην Ελλαδα , υποστηριζοντας την τελικη και πληρη ενωση του ανθρωπου με το Ολον , με τον Θεο.
Καπου εχω παραχωσει ενα σπανιο εγχειριδιο Ορφισμου , μια γαλλικη εκδοση.
Θα σκαλισω τα ντουλαπια μου να βρω το βιβλιο , να σας αναφερω τι γραφουν τα ελασματα.Ειναι πολυ ομορφα και μπορει να χρησιμοποιηθουν και σαν προσευχες ( μαντρα) για διαλογισμο.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Epsilon
Συντονιστής
Συντονιστής


Άντρας Ιχθύς Κατσίκα
Ημερομηνία εγγραφής : 02/10/2011

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μετά το πέρασμα (ή τον θάνατο)   Κυρ Οκτ 14, 2012 1:17 pm

Α αυτό θα είναι ωραίο!! Περιμένουμε Smile
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Μαύρη Γατα
Wannabe Μάγος
Wannabe Μάγος


Θηλυκό Κριός Κατσίκα
Ημερομηνία εγγραφής : 29/07/2012
Χιούμορ : δηλητηριωδες

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Μετά το πέρασμα (ή τον θάνατο)   Κυρ Οκτ 14, 2012 2:10 pm

Για τις ψυχές που ΔΕΝ θα ενσαρκωθούν ξανά!

«17. Θα βρεις αριστερά στο δώμα του Άδη μια κρήνη, και δίπλα της να στέκει λευκό κυπαρίσσι. Σε αυτή την κρήνη μην τυχόν και πλησιάσεις. Θα βρεις και μιαν άλλη, που τρέχει ψυχρό ύδωρ από την λίμνη της Μνημοσύνης. Μπροστά της υπάρχουν φύλακες. Να πεις : “Της Γαίας είμαι παις και του έναστρου Ουρανού, το γένος μου ουράνιο. Αυτό το ξέρετε κι εσείς. Έχω στεγνώσει από την δίψα, χάνομαι. Μόνο δώστε μου τώρα ψυχρό ύδωρ που κυλάει από την λίμνη της Μνημοσύνης”. Κι αυτοί θα σου δώσουν να πιείς από την θεϊκή κρήνη, και από τότε και μετά θα θρονιαστείς μαζί με άλλους ήρωες.

17. εὑρήσσεις δ᾽ Ἀίδαο δόμων ἐπ᾽ ἀριστερὰ κρήνην, παρ᾽ δ᾽ αὐτῆι λευκὴν ἑστηκυῖαν κυπάρισσον· ταύτης τῆς κρήνης μηδὲ σχεδὸν ἐμπελάσειας. εὑρήσεις δ᾽ ἑτέραν, τῆς Μνημοσύνης ἀπὸ λίμνης ψυχρὸν ὕδωρ προρέον· φύλακες δ᾽ ἐπίπροσθεν ἔασιν. εἰπεῖν· “Γῆς παῖς εἰμι καὶ Οὐρανοῦ ἀστερόεντος, αὐτὰρ ἐμοὶ γένος οὐράνιον· τόδε δ᾽ ἴστε καὶ αὐτοί· δίψηι δ᾽ εἰμ(ὶ) αὔη καὶ ἀπόλλυμαι· ἀλλὰ δότ᾽ αἶψα ψυχρὸν ὕδωρ προρέον τῆς Μνημοσύνης ἀπὸ λίμνης”. καὐ<τοί> σ<ο>ι δώσουσι πιεῖν θείης ἀπ<ὸ κρήν>ης, καὶ τότ᾽ ἔπειτ᾽ ἄ<λλοισι μεθ᾽> ἡρώεσσι ἀνάξει<ς»[2].

(Βλ. Ορφικό απόσπασμα Νο. 17 ή I. G. XIV n. 638 Kaib. Harrison-Murray Prolegomena 1. Auflage S. 661ff. Comparetti Laminette Orfiche ( Fir. 1910) 32).

«17.a. (Α). Έχει στεγνώσει το στόμα μου από τη δίψα, χάνομαι. (Β). Έλα και πιες από την κρήνη της αστείρευτη, δεξιά από το κυπαρίσσι. Ποιος είσαι κι από πού ;; Α. Της Γαίας είμαι υιός και του Ουρανού του αστροφώτιστου.

17a. {Α.} δίψαι αὖος ἐγὼ καὶ ἀπόλλυμαι. {Β.} ἀλλὰ πιέ μοι κράνας αἰενάω ἐπὶ δεξιά, τῆ κυφάρισσος. τίς δ᾽ ἐσί; πῶ δ᾽ ἐσί; {Α.} Γᾶς υἱός ἠμι καὶ Ὠρανῶ ἀστερόεντος»[3] .

(Βλ. Ορφικό απόπασμα Νο. 17 ή B. C. Hell. XVII 121. Harr.-Murr. 662. Comp. 37).

«18. Έρχομαι από καθαρούς, καθάρια των χθονίων βασίλισσα, Ευκλή, Ευβουλέα και άλλοι αθάνατοι θεοί. Γιατί και εγώ καυχιέμαι πως είμαι από τη δική σας γενιά τη μακάρια, αλλά με δάμασε η Μοίρα και άλλοι αθάνατοι θεοί … και τον αστερόβολο κεραυνό. Και πέταξα μακριά από το πονεμένο, πολυβάσανο κύκλο κι ανέβηκα στο ποθητό στεφάνι με γρήγορα πόδια. Στην αγκαλιά της Δέσποινας της χθόνιας βασίλισσας, κρύφτηκα, κι από το ποθητό στεφάνι κατέβηκα με γρήγορα πόδια. “Όλβιε και μακαριστέ, θεός θα είσαι αντί βροτός”. Ερίφιο[4] έπεσα στο γάλα»

ἔρχομαι ἐκ κοθαρῶ<ν>, κοθαρὰ χθονί<ων> βασίλεια, Εὐκλῆς, Εὐβουλεύς τε καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι· καὶ γὰρ ἐγὼν ὑμῶν γένος ὄλβιον εὔχομαι εἶμεν, ἀλλά με Μοῖρ(α) ἐδάμασσε καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι <…> καὶ ἀστεροβλῆτα κεραυνόν. κύκλου δ᾽ ἐξέπταν βαρυπενθέος ἀργαλέοιο, ἱμερτοῦ δ᾽ ἐπέβαν στεφάνου ποσὶ καρπαλίμοισι, Δεσποίνας δ(ὲ) ὑπὸ κόλπον ἔδυν χθονίας βασιλείας· ἱμερτοῦ δ᾽ ἀπέβαν στεφάνου ποσὶ καρπαλίμοισι. “ὄλβιε καὶ μακαριστέ, θεὸς δ᾽ ἔσηι ἀντὶ βροτοῖο”. ἔριφος ἐς γάλ᾽ ἔπετον.»[5]

(Βλ. Ορφικό απόσπασμα Νο. 18 ή I. G. XIV 641, 1).

«19. Έρχομαι από καθαρούς καθαρή, των χθονίων βασίλισσα, Ευκλή, Ευβουλέα και όσοι άλλοι θεοί δαίμονες. Γιατί και εγώ καυχιέμαι πως είμαι από τη δική σας γενιά τη μακάρια, πλήρωσα όμως για τις πράξεις μου τις άδικες, κι η Μοίρα με δάμασε … με αστερόβολο κεραυνό. Τώρα έχω έρθει ικέτιδα στην ευγενή Περσεφόνη, για να με στείλει πρόθυμα στον τόπο των καθαρών.

ἔρχομαι ἐκ καθαρῶν [χθονίων] καθαρά, χθονίων βασίλεια, Εὖκλε καὶ Εὐβουλεῦ καὶ <ὅσοι> θεοὶ δαίμονες ἄλλοι· καὶ γὰρ ἐγὼν ὑμῶν γένος εὔχομαι ὄλβιον εἶναι, ποινὰν δ᾽ ἀνταπέτεισ(α) ἔργων ἕνεκ(α) οὔτι δικαίων, εἴτε με Μοῖρ(α) ἐδαμάσατο <…> στεροπῆτι κεραυνῶι. νῦν δ᾽ ἱκέτι<ς ἥ>κω παρ᾽ ἀγαυὴν Φερσεφόνειαν, ὥς με πρόφρων πέμψηι ἕδρας εἰς εὐαγε<όν>τω<ν>»[6].

(Βλ. Ορφικό απόσπασμα Νο. 19 ή I. G. XIV 641, 2).

«19.a. Έρχεται από καθαρούς καθαρή, των χθονίων βασίλισσα, Ευκλή, Ευβουλέα, του Δία τέκνα λαμπρά. Κι εγώ έχω της Μνημοσύνης αυτό το δώρο το ξακουστό στους ανθρώπους. “Καικιλία Σκουνδείνα, στο όνομα του νόμου πήγαινε, έγινες δια”

19.a. ἔρχεται ἐκ καθαρῶν καθαρά, χθονίων βασίλεια, Εὔκλεες Εὐβουλεῦ τε, Διὸς τέκος ἀγλά᾽, ἔχω δὲ Μνημοσύνης τόδε δῶρον ἀοίδιμον ἀνθρώποισιν. “Καικιλία Σκουνδεῖνα, νόμωι ἴθι δῖα γεγῶσα“»[7].

(Βλ. Ορφικό απόσπασμα Νο. 19a ή Harr.-Murr. ή Diels Kleinerts Philotesia (Berl. 1907) 39. Comp. 43).

«20. Όταν η ψυχή σου εγκαταλείψει το φώς του ήλιου, μπες στα δεξιά εκεί που πρέπει, προσέχοντας πολύ καλά τα πάντα. Να χαίρεσαι που σου έτυχε ότι σου έτυχε. Ποτέ δεν σου έτυχε πριν. Θεός έγινες από άνθρωπος. Ερίφιο έτρεξες στο γάλα. Χαίρε, χαίρε, βαδίζοντας στα δεξιά, στους ιερούς λειμώνες και στα άλση της Περσεφόνης

20. ἀλλ᾽ ὁπόταμ ψυχὴ προλίπηι φάος ἀελίοιο, δεξιὸν ε<ἴ>σ<ι>θι ἇς δεῖ τινα πεφυλαγμένον εὖ μάλα πάντα. χαῖρε παθὼν τὸ πάθημα· τὸ δ᾽ οὔπω πρόσθ(ε) ἐπεπόνθεις· θεὸς ἐγένου ἐξ ἀνθρώπου· ἔριφος ἐς γάλα ἔπετες. χαῖρε, χαῖρε, δεξιὰν ὁδοιπορ<ῶν> λειμῶνάς τ(ε) ἱεροὺς καὶ ἄλσεα Φερσεφονείας»[8].

(Βλ. Ορφικό απόσπασμα Νο. 20 ή I. G. XIV 642).


Για τις ψυχές που θα ενσαρκωθούν ξανά!

«Θα βρεις στα δεξιά του οίκου του Άδη μια πηγή, που δίπλα της στέκει λευκό κυπαρίσσι. Σε αυτή την πηγή καθόλου μην πλησιάσεις. Αλλά θα βρεις μπροστά μια άλλη στης Μνημοσύνης τη λίμνη από την οποία ρέει ψυχρό ύδωρ και φύλακες την φυλάνε, που θα σου πουν προς τα πού πρέπει να βαδίσεις. Σε αυτούς εδώ να πεις όλη την αλήθεια. Πες : “Της Γαίας παις είμαι και του έναστρου ουρανού, Αστέριος το όνομά μου. Από την δίψα φλέγομαι. Αλλά δώστε μου να πιώ από την πηγή”.

εύρήσεις Άΐδαο δόμοις ένδέξια κρήνην, παρ ‘ δ ‘ αύτήι λευκήν εστηκυϊαν κυπάρισσον ταύτης της κρήνης μηδέ σχεδόθεν πελάσηισθα· πρόσσω δ ‘ εύρήσεις το Μνημοσύνης από λίμνης ψυχρον ϋδωρ προ<ρέον>· φύλακεςίι} δ’ έπύπερθεν έασιν οι δέ ο’ είρήσονται ο τι χρέος είσαφικάνεις. τοις δέ σύ εϋ μάλα πασαν άληθείην καταλέξαι{ιι}· ειπείν «Γης παις ειμί και Ουρανού αστ<ερόεντος>· Άστέριος όνομα· δίψηι δ’ είμ’ αϋος· αλλά δότε μοι πιεν από της κρήνης».


Αυτα ειναι τα σημαντικοτερα χρυσα ελασματα , που βρεθηκαν σε ταφους Ορφικων της Κατω Ιταλιας 6ο αιωνα πχ.Αρχικα πιστευαν πως προκειται για χριστιανικους ταφους κι εγινε εξαιρετικα προσεκτικη ανασκαφη , προς μελαλη τους εκπληξη ομως , οι Ορφικοι αναδυθηκαν μπροστα τους !
Αυτο που χρησιμοποιω εγω σαν μαντρα ειναι το : Γης παις ειμι και ουρανου αστεροεντος...

Να ευχαριστησω θερμα τον αντρα μου για την αντιγραφη και μεταφορα στο φορουμ , γιατι εγω ειμαι....


ΠΗΓΗ : Orphee et orphism , Louis Moulinier , Les belles lettres , 1955


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
Μετά το πέρασμα (ή τον θάνατο)
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Triquetra :: ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ :: Σωμα - Νους - Πνευμα-
Μετάβαση σε: