And if it harms none, Do what you will
 
ΦόρουμΦόρουμ  ΕγγραφήΕγγραφή  ΣύνδεσηΣύνδεση  

Μοιραστείτε | 
 

 H Αναστάσιμη Μαίρη

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Witcher Shadow
Admin
Admin


Άντρας Τοξότης Τίγρης
Ημερομηνία εγγραφής : 27/06/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: H Αναστάσιμη Μαίρη   Τετ Ιουν 22, 2016 2:14 am

Ένα από τα πιο συχνής εμφάνισης φαντάσματα του Σικάγου. Η Αναστάσιμη Μαίρη είναι μια ξανθιά κοπέλα, με γαλάζια μάτια και φοράει λευκό φόρεμα, λευκά παπούτσια χορού και ένα λεπτό σάλι. Κάποιες φορές εμφανίζεται να κρατάει σφιχτά μια μικρή βραδινή τσάντα. Πήρε το όνομα της από το Νεκροταφείο της Ανάστασης, μια περιοχή περίπου 1922256.8 τ.μ., η οποία βρίσκεται στην οδό Archer, στο προάστιο Justice του Σικάγου. Εκεί υποτίθεται ότι είναι θαμμένη. Εμφανίζεται στο δρόμο και συχνά ζητάει να την μεταφέρουν και όταν φτάνουν στο νεκροταφείο, αυτή εξαφανίζεται.

Οι εμφανίσεις της έχουν καταγραφεί από το 1936. Σύμφωνα με τον τοπικό μύθο, η Μαίρη σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό ατύχημα, μια χειμωνιάτικη νύχτα του 1934, μετά από τον βραδινό χορό της στη πρώην Αίθουσα Χορού “Ο. Henry” (πλέον είναι γνωστό ως Αίθουσα Χορού “Willowbrook”). Σύμφωνα με πληροφορίες, ο χορός ήταν πιθανά για τα Χριστούγεννα, και λέγεται ότι υπήρξε μια διαμάχη μεταξύ της ίδιας και του ζευγαριού της, έφυγε από την αίθουσα χορού και άρχισε να περπατά την οδό Archer. Την χτύπησε ένα αμάξι και την σκότωσε. Ο οδηγός φυσικά έφυγε από το σημείο, αφήνοντας την να ξεψυχήσει και δεν βρέθηκε ποτέ ποιος ήταν. H κοπέλα πέθανε ένα μήνα πριν τα 21α γενέθλια της. Οι γονείς της την έθαψαν στο νεκροταφείο της Ανάστασης με το λευκό της φόρεμα και τα λευκά παπούτσια του χορού.

Οι εμφανίσεις της ξεκίνησαν, σύμφωνα με καταγραφές, από το 1936 και μετά. Εκείνη την χρονιά, ένας άνδρας με το όνομα Jerry Paulus, συνάντησε μια νεαρή κοπέλα με λευκό φόρεμα στο πρώην “Liberty Grove Hall and Ballroom” (πλέον έχει κατεδαφιστεί). Πέρασαν σχεδόν όλο το απόγευμα μαζί, αν και φαινόταν απόμακρη και αδιάφορη. Το δέρμα της ήταν κρύο και υγρό, όπως ήταν και τα χείλη της, όπως ανακάλυψε όταν την φίλησε. Η κοπέλα του ζήτησε να την επιστρέψει στο σπίτι της. Τον καθοδήγησε στην κάθοδο της οδού Archer και του ζήτησε να σταματήσει μπροστά ακριβώς από το νεκροταφείο. Έγειρε προς το μέρος του και του ψιθύρισε πως θα πρέπει να τον αφήσει και πως δεν έπρεπε να την ακολουθήσει. Βγήκε από το αμάξι και έτρεξε στην πύλη του νεκροταφείου, όπου και μετά εξαφανίστηκε. Ο άνδρας βέβαια πήγε στην οικογένεια, μετά από έρευνες που έκανε. Εκεί οι γονείς του είπαν για την κόρη τους, σε μια φωτογραφία που είδε.

Οι μεταγενέστερες εμφανίσεις της ήταν παρόμοιας φύσης. Οι περισσότερες ήταν στην ευρύτερη περιοχή της οδού Archer. Συνήθως εμφανίζεται τον χειμώνα, και πιο συγκεκριμένα τον Δεκέμβρη, να περιφέρεται στο δρόμο με το λευκό της φόρεμα και το λεπτό σάλι της. Κάποιες φορές κάνει ωτοστόπ στην Αίθουσα Χορού “O. Henry”. Κάποιες φορές οι οδηγοί σταματούν και την μεταφέρουν. Στα τέλη της δεκαετίας του 30, πηδούσε μπροστά από τα αυτοκίνητα που ήταν εν κινήσει. Άλλες φορές άνοιγε την πόρτα και έμπαινε μέσα, ζητώντας από τον οδηγό να την πάει κάπου. Πάντα ζητούσε όμως να την πάει από την οδό Archer, περνώντας το νεκροταφείο. Τότε ή εξαφανιζόταν απλά από το αμάξι, ενώ περνούσαν τον νεκροταφείο ή ζητούσε απλά να σταματήσει ο οδηγός στο νεκροταφείο, όπου έβγαινε και εξαφανιζόταν μέσα από τις κλειδωμένες πύλες του νεκροταφείου. Βέβαια την έχουν δει και μέσα στο νεκροταφείο, να στέκεται και να βλέπεις τις πύλες.

Άλλοι οδηγοί μηχανών, έχουν αναφέρει ότι έχουν χτυπήσει μια κοπέλα με λευκή τουαλέτα, η οποία πετάγεται ξαφνικά στο δρόμο μπροστά τους. Ορισμένες φορές, τα αμάξια περνάνε από μέσα της και αυτή εξαφανίζεται. Άλλες φορές, οι οδηγοί μηχανών πιστεύουν ότι όντως χτύπησαν την κοπέλα και ζητούν βοήθεια, αλλά το σώμα εξαφανίζεται πριν έρθει η βοήθεια. Στη γνωστή πλέον Αίθουσα Χορού “O. Henry”, την έχουν δει να χορεύει μέχρι το κλείσιμο της. Φυσικά ζητάει από κάποιον να την μεταφέρει, περνώντας από το νεκροταφείο. Όσοι χόρεψαν μαζί της, την περιέγραψαν όπως και ο Paulus. Απόμακρη και κρύα στην αφή. Οι αναφορές για την Μαίρη αυξήθηκαν με τις ακόλουθες ανακαινίσεις του νεκροταφείου, στα μέσα της δεκαετία του 70. Την είδαν και την πήραν από διάφορες απομακρυσμένες περιοχές, αλλά ο προορισμός της ήταν πάντα το νεκροταφείο.

Όμως το 1976, μια ασυνήθιστη εμφάνιση έγινε. Στις 10 Αυγούστου, ένας άνδρας οδηγούσε έξω από το νεκροταφείο αργά την νύχτα, όταν είδε κάτι που έμοιαζε με μια νεαρή κοπέλα ντυμένη με λευκό φόρεμα να στέκεται μέσα από τις πύλες του νεκροταφείου, να αγκαλιάζει σφιχτά τις μπάρες. Ο άνδρας ανέφερε στην αστυνομία ότι κάποιος είναι κλειδωμένος στο νεκροταφείο. Οι αστυφύλακες που ερεύνησαν το περιστατικό δεν βρήκαν κανέναν μέσα. Ωστόσο, δυο από τις σιδερένιες μπάρες της πύλης, εκεί όπου στεκόταν η κοπέλα, άνοιξαν και έφεραν επάνω τους κάτι που έμοιαζε με ανθρώπινα δαχτυλικά αποτυπώματα… καυτηριασμένα πάνω στο μέταλλο. Οι αστυφύλακες είπαν αργότερα πως υπήρχε μια λογική εξήγηση για τις μπάρες. Είχαν λυγίσει από υπηρεσιακό φορτηγό το οποίο είχε πέσει επάνω τους. Ένας εργάτης πύρωσε τις μπάρες και προσπάθησε να τις ισιώσει ανεπιτυχώς. Τα σημάδια υποτίθεται πως έγιναν από αυτόν. Κάποιος όμως με λογική, θα μπορούσε να πει πως ο εργάτης φέρει γάντια για τέτοιες δουλειές. Οπότε δεν θα μπορούσε να αφήσει αυτά τα ξεκάθαρα δαχτυλικά αποτυπώματα.

Η υπόθεση προκάλεσε πολλούς ερευνητές, και έτσι οι μπάρες του νεκροταφείου αφαιρέθηκαν. Αυτή η κίνηση όμως, είχε σαν αποτέλεσμα να διαδοθούν φήμες πως το νεκροταφείο προσπαθεί να κρύψει κάτι, προκαλώντας περισσότερο τους ερευνητές. Οι μπάρες αντικαταστάθηκαν και βάφτηκαν. Φήμες πάλι λέγανε ότι ο ίδιος εργάτης, προσπάθησε να σβήσει τα καμένα σημάδια από τα δαχτυλικά αποτυπώματα αλλά δεν μπόρεσε τελικά, και πως τα επιστημονικά εργαστήρια δεν μπορούσαν να ανακαλύψουν το λόγο και την αιτία που θα μπορούσαν να προκληθούν τα σημάδια αυτά.

Η πραγματική ταυτότητα της Μαίρης δεν αποκαλύφθηκε ποτέ, ωστόσο η ιστορία της μπορεί να έγινε από γεγονότα που εμπλέκουν πολλαπλά πρόσωπα. Όπως ήταν η Μαίρη Μπρέγκοβι, μια 13χρονη κοπέλα, η οποία σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό ατύχημα στο κέντρο του Σικάγου στις 10 Μαρτίου 1934. Θάφτηκε και αυτή στο Νεκροταφείο της Αναστάσεως. Αλλά η Μαίρη αυτή είχε κοντά, μελαχρινά μαλλιά και θάφτηκε με φόρεμα στα χρώματα της ορχιδέας. Ο τάφος της ήταν “περιοδικός”, όπου κάθε 25 χρόνια πουλιόταν, κάτι που συνηθίζονταν την περίοδο 1920-1930. Δεν είναι γνωστό αν κάποιο άλλοι αγόρασαν τον συγκεκριμένο τάφο αργότερα. Το συγκεκριμένο σημείο ήταν από αυτά που έλαβε ανακαίνιση το 70’.

Τον Ιούλιο του 1927, μια 12χρονη Λιθουανή κοπέλα, ονόματι Άννα Μαρίγια (Μαίρη) Νόρκους, σκοτώθηκε με τον ίδιο τρόπο με την παραπάνω κοπέλα, αλλά μετά από μια βραδιά χορεύοντας (ναι, σωστά μάντεψες) στην Αίθουσα Χορού “O. Henry”. Ήταν εκεί για να γιορτάσει τα γενέθλια της. Ήταν ψηλή και ξανθιά και ήταν γνωστή με το μεσαίο όνομα της “Μαρίγια”. Το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε πέρασε έξω από το Νεκροταφείο της Αναστάσεως και ατυχώς έπεσε από 7,6 μέτρα βάθος, σκοτώνοντας την Μαρίγια. Λέγεται πως την έθαψαν στο Νεκροταφείο “St Casimir”. Πιθανών να ήταν προσωρινά στο Νεκροταφείο της Αναστάσεως λόγω των συνεχών απεργιών των εργατών του νεκροταφείου, και πιθανά να την ξέχασαν κιόλας εκεί και να την παράτησαν.

Στους άλλους πιθανούς που εμπλέκονται, είναι μια νεαρή Πολωνή η οποία τράκαρε το αμάξι των γονιών της έξω από το Νεκροταφείο της Αναστάσεως και την έθαψαν σε έναν “περιοδικό τάφο”. Μια κοπέλα που σκοτώθηκε από την σύγκρουση μεταξύ ενός αγροτικού και του Ford Model A, το 1936 στην οδό Archer. Η Μαίρη Μισκόφκσι, του Μπριτζπορτ της νότιας πλευράς του Σικάγου. Σκοτώθηκε στο δρόμο αυτό, καθώς προσπαθούσε να περάσει απέναντι στα τέλη του Οκτώβρη του 1930.

Πιθανά να είναι ένας Αστικός Θρύλος. Η ιστορία της ακολουθεί αυτή του “Vanishing Hitchhiker”. Μια νεαρή γυναίκα, την μαζεύουν από έναν έρημο δρόμο, παγωμένη από το κρύο. Δίνει στον οδηγό την διεύθυνση του σπιτιού της. Δεν μιλάει πολύ ή και καθόλου. Ο οδηγός μπορεί να της δώσει το πανωφόρι του να φορέσει. Όταν φτάνουν στο σημείο, αυτή εξαφανίζεται μαζί με το πανωφόρι. Οι ένοικοι του σπιτιού είναι οι γονείς της κοπέλας, που λένε στον οδηγό ότι η κόρη τους έχει πεθάνει, στο σημείο όπου την βρήκε. Η ιστορία κλείνει με τον οδηγό, να βρίσκει τον τάφο της και επάνω του να είναι το πανωφόρι του διπλωμένο.

Πιθανά να είναι σχετικό με την Αναστάσιμη Μαίρη, είναι η ιστορία του φαντάσματος για το οποίο έγινε αναφορά εκεί κοντά το 1897. Η εμφάνιση ήταν κοντά στην Εκκλησία και το Νεκροταφείο St. James Sag, το οποίο είναι δίπλα από το Νεκροταφείο της Αναστάσεως. Είναι γνωστό για τους “Μοναχούς Φαντάσματα”. Στις 30 Σεπτεμβρίου του 1897, δυο μουσικοί ο καθ. Γουίλιαμ Λούνι και Τζον Κέλι, αποφάσισαν να μείνουν την νύχτα σε ένα μικρό κτίριο στην περιοχή αφού θα τελείωναν την εμφάνιση τους. Περίπου στις 2 το πρωί, ο Λούνι ξύπνησε από τον ήχο από οπλές του χωματόδρομου που είναι πλέον γνωστός ως “Οδός Archer”. Είδε έξω από το παράθυρο του και είδε μια άμαξα να σταματάει στην είσοδο και να κάνει αναστροφή. Μια κοπέλα με λευκό μανδύα εμφανίστηκε από το πουθενά και μπήκε μέσα. Όταν η άμαξα πέρασε την αψιδωτή είσοδο, όλα εξαφανίστηκαν.

Υπάρχει πλέον ένα τραγούδι αφιερωμένο στην “Ρεζ Μαίρη” (όπως την αποκαλούν σήμερα οι ντόπιοι) και λέγεται “Η Μπαλάντα της Αναστάσιμης Μαίρης”.


* Η εικονιζόμενη είναι η μικρή Άννα Μαρίγια Νόρκους

_________________
Dinle kalp sesini
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://triquetra.freeforumsblog.com
paramu8enia
Wannabe Μάγος
Wannabe Μάγος


Θηλυκό Δίδυμος Ποντικός
Ημερομηνία εγγραφής : 29/06/2016
Χιούμορ : Κόκκαλο.

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: H Αναστάσιμη Μαίρη   Δευ Ιουλ 04, 2016 5:54 am

Πολύ ενδιαφέρον ιστορία.
Αν και βέβαια την έχω ακούσει σε πολλές εκδόσεις (όταν ήμασταν μικρά, μας την λέγαν για να μας φοβίσουν), αλλά αν είναι αυτή η αρχική εμφάνιση της ιστορίας αυτής. Πάω πάσο ^^
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
H Αναστάσιμη Μαίρη
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Triquetra :: ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ :: Στοιχειωμένες Ιστορίες-
Μετάβαση σε: