ΦόρουμΦόρουμ  ΕγγραφήΕγγραφή  ΣύνδεσηΣύνδεση  

Μοιραστείτε | 
 

 Η Θαυματουργή Σκάλα του Λορέτο

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Witcher
Admin
Admin
avatar

Άντρας Τοξότης Τίγρης
Ημερομηνία εγγραφής : 28/06/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Η Θαυματουργή Σκάλα του Λορέτο   Τετ Απρ 26, 2017 2:49 pm

Ένας μύθος γεννήθηκε στα βάθη των Νοτιοδυτικών ΗΠΑ, στην Πόλη της Ιερής Πίστης (κοινώς “Σάντα Φε”), στις αρχές του 1800. Επτά μοναχές εκείνης της εποχής, πήραν την απόφαση να ξεκινήσουν ένα σχολείο για νεαρά κορίτσια και όταν θα ήταν κατάλληλη η ώρα, θα έχτιζαν και ένα παρεκκλήσι. Το γνωστό Παρεκκλήσι του Λορέτο, αποτελεί στις μέρες μας, πόλο έλξης για πολλούς πιστούς και τουρίστες απ’ όλο τον κόσμο, και ο λόγος είναι για να ξεκλέψουν μια ματιά από το αντικείμενο του θρυλικού θαύματος. Τη σκάλα του Λορέτο.



Η ιστορία ξεκινάει το έτος 1872, όπου τότε Επίσκοπος της Αρχιεπισκοπής της Σάντα Φε ήταν ο Ζαν Μπατίστ Λαμί. Γάλλος στην γέννα, ήταν Ρωμαιοκαθολικός Ιεράρχης. Πέρα από τις βασικές του σπουδές, είχε παρακολουθήσει μικρά σεμινάρια στο Κλερμόντ και θεολογικά μαθήματα στο Μονφεράτ. Ήταν αυτός που επέβλεπε την κατασκευή της “Κυρά μας του Φωτός” το 1873. Ένα θρησκευτικό τάγμα, με το όνομα “Οι Αδερφές του Λορέτο” (The Sisters of Lorreto), θα λειτουργούσε το Παρεκκλήσι. Συχνά το Τάγμα αυτό το μπερδεύουν με το Τάγμα “Το Ινστιτούτο της Ευλογημένης Παρθένου Μαρίας”, όπως είναι επίσης γνωστές ως “Αδερφές του Λορέτο” (Sisters of Loreto). Το όνομα του το πήρε από το Βωμό της Παρθένου Μαρίας στο Λορέτο της Ιταλίας.

Το Παρεκκλήσι κατασκευάστηκε σε Γοτθικό Αναγεννησιακό στυλ. Σχεδιάστηκε εξ’ ολοκλήρου και αναγνωρισμένο από τον Γάλλο αρχιτέκτονα Antoine Mouly. Δίπλα του χτίστηκε και το σχολείο, ενώ αναφορές λένε πως οι Αδερφές χρειάστηκε να συγκεντρώσουν περίπου 30χιλ. δολάρια, τα οποία προέρχονταν από τις κληρονομιές τους. Η μοίρα του δημιουργού του, όμως ήταν να μη δει ποτέ το έργο του ολοκληρωμένο. Το κτίσμα ήταν σχεδόν έτοιμο μέχρι το 1878. Μονάχα ένα πράγμα έλειπε. Το μέσο με το οποίο θα υπήρχε πρόσβαση στην σοφίτα όπου τα βρισκόταν η χορωδία. Το Παρεκκλήσι δεν ήταν ένα από τα μεγαλύτερα κτίσματα στο κόσμο, οπότε μια απλή γυριστή σκάλα ζητήθηκε να είναι μεγάλη αρκετά για να είναι και πρακτική. Εκείνη την περίοδο, άλλες εκκλησίες και παρεκκλήσια είχαν απλές σκάλες. Λόγω όμως της διακόσμησης, οι Αδερφές απέρριψαν αυτή την ιδέα. Χωρίς πρόσβαση στη σοφίτα, δεν μπορούσε να λειτουργήσει το Παρεκκλήσι. Ενώ στο τραπέζι έπεσαν πολλές ιδέες και προτάσεις, οι Αδερφές το θεώρησαν όλο αυτό ως σημάδι εξέτασης της πίστεως τους.

Και κάπου εδώ η ιστορία συναντάει το Μυστήριο. Είμαστε πλέον στο έτος 1880. Όλο το Τάγμα αρχίζει να προσεύχεται στον Άγιο Ιωσήφ, τον προστάτη των ξυλουργών, να τις βοηθήσει με μια λύση, τι θα κάνουν με την σκάλα. Για 8 μέρες προσεύχονταν ασταμάτητα, ώσπου την 9η , εμφανίστηκε ένας άγνωστος άντρας στην πόρτα τους με το μουλάρι του και διάφορα εργαλεία. Το πρώτο πράγμα που τους αποκάλυψε ήταν ότι ήταν εμπορικός ξυλουργός. Τον κάλεσαν μέσα, και ο ίδιος ανακάλυψε πιο ήταν το δίλλημα, που ο άδικος χαμός του αρχικού αρχιτέκτονα, είχε παραμείνει. Πριν από αυτόν ήρθαν και άλλοι ξυλουργοί, αλλά αυτός ήταν ο μόνος που είπε στις Αδερφές ότι μπορούσε να κατασκευάσει μια σκάλα η οποία όμως δεν θα ήταν φρικτή στον διαθέσιμο χώρο, όπως των άλλων. Για να το κάνει όμως αυτό, έθεσε ένα και μοναδικό όρο. Να δουλέψει χωρίς την παρουσία κανενός άλλου.

Οι Αδερφές ήταν απόλυτα ευχαριστημένες με αυτόν τον όρο, αρκεί να γινόταν η δουλειά τους σωστά και να τελείωνε αυτή η υπόθεση. Και το παράξενο άρχισε να συμβαίνει. Όταν οι Αδερφές χρησιμοποιούσαν το Παρεκκλήσι για να κάνουν λειτουργίες ή άλλες ενέργειες, ο μυστηριώδης ξυλουργός αποχωρούσε και επέστρεφε μόνο όταν ήταν άδειο. Μια από τις Αδερφές ανέφερε πως είδε ξύλα να μουλιάζουν μέσα σε λεκάνες που του είχαν παραχωρήσει για την δουλειά του. Οι αναφορές περί του μυστηριώδους αυτού άνδρα και τις εργασίες που έκανε, άρχισαν να αντικρούουν η μία την άλλη. Όπως το γεγονός ότι για ορισμένους η κατασκευή ολοκληρώθηκε γρήγορα, ενώ άλλοι ισχυρίζονταν ότι πήρε πολύ περισσότερο χρόνο απ’ όσο χρειαζόταν.

Κατενθουσιασμένες οι Αδερφές με την γυριστή σκάλα. Ήταν τόσο πολύ που οργάνωσαν ένα επίσημο δείπνο για να τιμήσουν τον ξυλουργό και την υπέροχη δουλειά που έκανε. Τότε όμως ανακάλυψαν ότι ο άνδρας αυτός έλειπε. Καθ’ όλη τη διάρκεια της εργασίας του, ποτέ δεν έγινε γνωστό το όνομα του ή κάποια άλλη πληροφορία. Ποτέ δεν ρωτήθηκε, ποτέ δεν έλαβε κάποια πληρωμή ή έστω κάποια προμήθεια για την δουλειά του. Ο άνδρας αυτός, ακόμα παραμένει ένα μεγάλο μυστήριο.

Και δεν είναι μόνο η άγνωστη ταυτότητα του ξυλουργού, το μοναδικό μυστήριο ή παράξενο στην ιστορία. Η ίδια η σκάλα και η κατασκευή της είναι ένα μυστήριο. Στην κατασκευή της δεν υπάρχει κάποια κεντρική κολόνα ή δοκάρια και φαίνεται σαν να στηρίζεται όλο το βάρος της στην βάση. Δεν χρησιμοποιήθηκαν καθόλου καρφιά ή κολλητικές ουσίες, παρά μόνο ξυλόκαρφα για να ασφαλίσει τα σκαλοπάτια. Δεν υπάρχουν κιγκλιδώματα. Ένας από τους θρύλους αναφέρει πως ορισμένες από τις Αδερφές ήταν αρκετά φοβισμένες στο να ανέβουν την 6,5 μέτρων περίπου σκάλα με τα πόδια, και το έκαναν περπατώντας στα χέρια και στα γόνατα τους. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι η σκάλα διαθέτει μόνο 33 σκαλοπάτια, και παρόλα αυτά, κάνει περιστροφή 360 μοιρών δύο φορές. Ο αριθμός αυτός είναι σημαντικός, καθώς αυτή είναι η ηλικία του Ιησού κατά την Σταύρωση του, και με βάση αυτό οι Αδερφές θεώρησαν πως ο μυστηριώδης άντρας ήταν ο ίδιος ο Ιωσήφ, ο πατέρας του Ιησού, σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη. Έτσι ένα από τα ψευδώνυμα που έλαβε η σκάλα είναι “Η Σκάλα του Αγίου Ιωσήφ”.



Και δεν σταματάμε σε αυτά τα παράξενα μόνο του στησίματος της. Μετά το πέρας της κατασκευής της σκάλας, προς αναζήτηση του μυστηριώδη άντρα βγήκαν ντόπιοι έμποροι δίχως όμως η έρευνα τους να καταλήξει κάπου. Δεν υπήρχε καμία απόδειξη πώλησης πουθενά και το είδος του ξύλου, όπως ανακαλύφθηκε, ήταν άγνωστο. Ότι και να ήταν το ξύλο, το μόνο σίγουρο είναι, ότι δεν ήταν ντόπιο στη περιοχή της Σάντα Φε. Τα φώτα της σύγχρονης επιστήμης αποκαλύπτουν πως το ξύλο τελικά ήταν Ερυθρυλάτη (είδος αειθαλούς κωνοφόρου δέντρου γνωστό και ως “Νορβηγικό Έλατο”), αλλά μιας ποικιλίας που δεν ήταν κανείς γνώστης της. Κατέληξαν στο συμπέρασμα πως το κοντινότερο πιθανό μέρος που θα μπορούσε να βρεθεί το ξύλο αυτό ήταν σε μέρος όπως η Αλάσκα.

Παρά τα όσα στοιχεία έχουν συγκεντρωθεί, μεταφυσικά και μη, παραμένει το ερώτημα. Πως γίνεται ένας Βικτωριανός ξυλουργός να καταφέρει με ένα μουλάρι να κουβαλήσει από το όποιο μέρος εκεί κοντά στην Αλάσκα, τόση ποσότητα ξύλου για μια εργασία που ήταν απόλυτα σίγουρος ότι θα την αναλάμβανε…

Μήπως, όπως σε κάθε θρύλο, η αλήθεια υπάρχει κάπου ανάμεσα στην φαντασία και την πραγματικότητα; Κάποια στοιχεία μας δίνει η Ιστορικός και συγγραφέας Μαίρη Τζέην Στρόου Κουκ, η οποία ερεύνησε την σκάλα επί 7 έτη. Στο βιβλίο της “Λορέτο: Οι Επτά Αδερφές και το Παρεκκλήσι της Σάντα Φε” (1984), αναφέρει πως σε μια έρευνα της στα ημερήσια βιβλία καταγραφών των Αδερφών, υπάρχει μια καταχώρηση που λέει πως το 1881 είχαν πληρώσει κάποιον ονόματι Ρόχας, να τις προμηθεύσει με ξυλεία.

Επίσης, σε μια παλιά εφημερίδα με τίτλο “The New Mexican”,την οποία ανακάλυψε η ίδια Ιστορικός, υπάρχει ένα άρθρο που αναφέρει το τέλος του Ρόχας. Σύμφωνα με αυτό, ο άνδρας πυροβολήθηκε στο στέρνο στο σπίτι του στο Ντογκ Κάνυον, του Νέου Μεξικού. Αναφέρει επίσης πως ήταν ένας πολύ ταλαντούχος και επιδέξιος ξυλουργός ο οποίος κατασκεύασε την Σκάλα του Λορέτο. Το πραγματικό του όνομα ήταν Φρανσουά Ζαν Ρόχας και ήταν, όπως αποκαλύφθηκε από έρευνες, μέλος μιας Γαλλικής μυστικής κοινότητας από ιδιαίτερα επιδέξιους τεχνίτες και καλλιτέχνες, αποκαλούμενη ως “Compagnons”. Η ύπαρξη αυτής της κοινότητας χρονολογείται από την εποχή του Μεσαίωνα. Από την έρευνα της η Κουκ αναφέρει πως ο Ρόχας είχε έρθει αποκλειστικά για το σκοπό αυτό, και η ξυλεία είχε σταλθεί από την Γαλλία. Ο τάφος του είναι στο Καθολικό Κοιμητήριο της “Κυράς μας του Φωτός”.



Παρά την πιθανή απομυθοποίηση του θρύλου, κόσμος συνεχίζει να επισκέπτεται το Παρεκκλήσι. Ιδιαίτερη εντύπωση τους κάνει το γεγονός από πού προήλθε η έμπνευση για να κατασκευαστεί ένα τέτοιο λαμπρό αριστούργημα δεξιοτεχνίας που εντυπωσιάζει ακόμα και τους πιο δεξιοτέχνες της εποχής μας.

_________________
Dinle kalp sesini
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://triquetra.freeforumsblog.com
 
Η Θαυματουργή Σκάλα του Λορέτο
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Triquetra :: ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ :: Παράξενες Ιστορίες-
Μετάβαση σε: