ΦόρουμΦόρουμ  ΕγγραφήΕγγραφή  ΣύνδεσηΣύνδεση  

Μοιραστείτε | 
 

 Το Ξίφος στην Πέτρα: Το Κάλιμπερν της Ιταλίας

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Witcher
Admin
Admin
avatar

Άντρας Τοξότης Τίγρης
Ημερομηνία εγγραφής : 28/06/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Το Ξίφος στην Πέτρα: Το Κάλιμπερν της Ιταλίας   Τετ Αυγ 09, 2017 10:10 am

Και τότε, το ξίφος Εξκάλιμπερ τράβηξε, αλλά φωτεινό ήταν τόσο στα μάτια των εχθρών του, τόσο που είχε λάμψη τριάντα πυρσών”. – Τόμας Μάλορι

Ποίος δεν γνωρίζει τον πασίγνωστο Αρθουριανό θρύλο του Ξίφους στη Πέτρα; Θα μπορούσε ένας θρύλος να είναι πραγματικός; Ας τα πάρουμε από την αρχή τα πράματα.

Για τους νεότερους που δεν γνωρίζουν, είναι η ιστορία του μέλλοντα βασιλιά της Νέας Αλβιόνας (Μεγάλη Βρετανία), του Αρθούρου Πέντραγκον, ο οποίος τράβηξε το μαγικό Ξίφος από τη πέτρα στην οποία ήταν σφηνωμένο. Κανένας άλλος δεν μπορούσε να το τραβήξει, όποιας τάξης και να ήταν. Στην ουσία όμως, ο θρύλος έχει να κάνει με τις θρυλικές ιδιότητες που αποδόθηκαν στον Βασιλιά Αρθούρο και όχι ότι ήταν από τους Παλιούς Θεούς μοιραίο, ο επόμενος βασιλιάς να είναι ο γιος του Ούθερ. Ο Αρθούρος είχε την μοναδική ικανότητα να εκπληρώνει το απίθανο και το Εξκάλιμπερ έγινε το μοναδικό  σημαντικό όπλο του.  



Το Εξκάλιμπερ (γνωστό και ως Κάλιμπουρν, Κάλιμπουρνους, Εξκάλιμπουρν, Εξκάλιμπορκ κ.ο.κ.)σαν όπλο, σύμφωνα με κάποιες εκδοχές του θρύλου, κατείχε μαγικές δυνάμεις. Στις δύο πλευρές τις λεπίδας του, ήταν χαραγμένες οι εξής φράσεις: “Σήκωσε με” και “Πέταξε με”. Η παράθεση του Τόμας Μάλορι, αναφέρεται στην πρώτη φορά που το Ξίφος τραβήχτηκε από την πέτρα, δείχνοντας την κυριαρχία του Αρθούρου. Ακόμα και το Θηκάρι του είχε από μόνο του μαγεία. Εάν ο κάτοχος του έχανε αίμα από τραύματα, δεν μπορούσε να πεθάνει. Ορισμένες παραλλαγές λένε πως αν κάποιος δεχόταν τραυματισμό από κάποιον, ενώ φοράει το Θηκάρι, δεν μάτωνε καν. Στο θρύλο, το Θηκάρι χάνεται μέσα σε λίμνη από τα χέρια της Μόργκαν Λε Φέϊ, εκδικούμενη για το θάνατο του αγαπημένου της Άκολον.

Όμως θα μπορούσε αυτός ο θρύλος να είναι βασισμένος εν μέρει σε αληθινά γεγονότα; Και βέβαια θα μπορούσε. Φυσικά, στη πραγματικότητα,  ποτέ κάποιος δε τράβηξε ένα ξίφος και να έγινε βασιλιάς. Αλλά το Ξίφος στη Πέτρα υπάρχει. Η διαφορά με το θρυλικό Εξκάλιμπερ είναι ότι αυτό ακόμα παραμένει σφηνωμένο στη πέτρα μέχρι και σήμερα. Το Ξίφος αυτό βρίσκεται στο εκκλησάκι Monte Siepi, στο Aβαείο του Αγίου Galgano, το οποίο βρίσκεται ανάμεσα στις πόλεις Monticiano και Chiusdino, στη Τοσκάνη της Ιταλίας. Οπότε αν και δεν έχει να κάνει με την Αγγλία, από πλευράς τοποθεσίας, ίσως όμως να είναι η πηγή έμπνευσης του θρύλου. Εκτός και αν υπάρχουν και άλλα παρόμοια Ξίφη και αυτή τη στιγμή δεν είναι γνωστά.

Ο ιππότης της ιστορίας είναι ο (Άγιος) Galgano Guitotti. Γεννήθηκε το 1148 στην πόλη Chiusdino, στην σύγχρονη επαρχία της Σιένας, στην Ιταλία. Το όνομα της μητέρας του ήταν Διονιγία ενώ το όνομα του πατέρα του εμφανίστηκε μια φορά σε έγγραφο του 16ου αιώνα, και ήταν Guido ή Guidotto. Αν ήταν μέρος του Αρθουριανού θρύλου, ο Galgano σίγουρα δεν θα είχε θέση μεταξύ των Ιπποτών της Στρογγυλής Τραπέζης. Ήταν σκληρός και βάναυσος ιππότης και είχε μια αδίστακτη ζωή στα πρώτα του χρόνια, αλλά την εγκατέλειψε αργότερα για να ακολουθήσει με ευλάβεια την μοναχική ζωή στην Ενοριακή Εκκλησία “Rotonda di Monte Siepi”.

Σύμφωνα με την μητέρα του, στα 32 του χρόνια, ο Galgano είχε δυο οράματα τα οποία είχαν να κάνουν με τον Αρχάγγελο Μιχαήλ. Στο πρώτο όραμα, ο Αρχάγγελος του είπε πως ο ίδιος ο Αρχάγγελος θα ήταν ο προστάτης του. Στο δεύτερο όμως, ο Galgano ακολούθησε τον Αρχάγγελο Μιχαήλ ως το λόφο του Monte Siepi, όπου εκεί είδε τους 12 Αποστόλους και τον Δημιουργό. Όταν τελείωσαν τα οράματα του, το άλογο του ξαφνικά σταμάτησε να υπακούει στις προσταγές του και τον οδήγησε στο μέρος που εκδηλώθηκε το δεύτερο όραμα του. Λαμβάνοντας το αυτό σαν Θείο Σημάδι, αποφάσισε να φτιάξει ένα σταυρό και να τον τοποθετήσει σε εκείνο το σημείο. Αλλά εφόσον δεν είχε υλικά, κάρφωσε στο έδαφος το ξίφος του, το οποίο λέγεται πως αμέσως έγινε ένα με το έδαφος. Τόσο που ήταν ανθρωπίνως αδύνατον να το τραβήξει κάποιος.

Μια άλλη εκδοχή αναφέρει πως όταν ο Αρχάγγελος εμφανίστηκε στον Galgano, του είπε πως θα πρέπει να τερματίσει την αμαρτωλή ζωή και του έδειξε το μονοπάτι του Θεού. Αρχικά, δεν ακολούθησε τις προσταγές του Αρχάγγελου, έως ότου, μια μέρα ενώ ίππευε το άλογο του, βρέθηκε στο μέρος που θα ήταν και η λύτρωση του, στο Monte Siepi. Εκείνη την εποχή δεν υπήρχε τίποτα, ούτε το Αβαείο ούτε το εκκλησάκι.  Ένας λόφος μόνο με μερικούς βράχους. Εκεί πάλι ο Αρχάγγελος του είπε πως θα πρέπει να αλλάξει και να απαλλαγεί από τα υλικά αγαθά. Ο ίδιος απάντησε σε αυτό πως “είναι τόσο δύσκολο όσο το να κόψεις έναν βράχο με το σπαθί”. Στην προσπάθεια του να αποδείξει την απόγνωση του, πως αυτό που του ζητούσε ο Αρχάγγελος ήταν ακατόρθωτο, το ξίφος του αντί να σπάσει το βράχο, απλά τον διαπέρασε καταμεσής. Το Ξίφος στη Πέτρα πλέον έγινε βωμός για να προσεύχεται από κείνη τη μέρα και μετά. Μέσα στον επόμενο χρόνο ο Galgano πέθανε, σχεδόν ένα χρόνο από το συμβάν.

Αγιοποιήθηκε από τον Πάπα Λούκιο Γ’ το 1185. Αν και φαίνεται να είναι ένα πολύ γρήγορο επίτευγμα αγιοποίησης με τα σημερινά δεδομένα (καθώς θα πρέπει να περάσουν 100 χρόνια τουλάχιστον, και το σώμα να είναι όσο το δυνατόν σε καλύτερη κατάσταση, αναλλοίωτο, μέσα στα κριτήρια), αλλά είναι αναγνωρισμένος επίσημα. Την ημέρα της αγιοποίησης του, οι μοναχοί έχτισαν το εκκλησάκι γύρω από το Ξίφος. Όταν τελείωσε η κατασκευή, την ίδια χρονιά, Κιστερκιανοί μοναχοί (μικτό θρησκευτικό, μοναστικό τάγμα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας γνωστοί αλλιώς και ως “Οι Λευκοί Μοναχοί”) κατέλαβαν το Monte Siepi με αίτημα του Επισκόπου της Βολτέρρα (πόλη και δήμος της Τοσκάνης). Πολλοί από τους μοναχούς του Galgano έφυγαν και έγιναν Αυγουστινιανοί ερημίτες (δυτικό μοναχικό τάγμα που συγκροτήθηκε από μοναχούς της κεντρικής Ιταλίας με βάση τον λεγόμενο Αυγουστίνειο κανόνα, έργο άγνωστου συγγραφέα. Το τάγμα αυτό διακρίνεται για τον αυστηρά λιτοδίαιτο και ασκητικό τρόπο ζωής των μελών του. Μεταξύ των άλλων περιορισμών που είχαν επιβληθεί στους Α. ήταν η απαγόρευση να φορούν μάλλινα εσώρουχα και να σκεπάζονται με κλινοσκεπάσματα, καθώς και η αποκλειστική χρήση μαύρων ρούχων).  Το 1220, ένα μεγάλο Κιστερκιανό μοναστήρι κατασκευάστηκε κάτω από το ερημητήριο του Galgano, και τότε τον διεκδίκησαν ως δικό τους Κιστερκιανό άγιο.  



Σήμερα, το Ξίφος είναι φυλαγμένο μέσα σε πλαστική βιτρίνα, ώστε να μπορεί ο καθένας να το δει, αλλά να μην μπορεί να το κλέψει (και πόσο μάλλον να το τραβήξει και να γίνει ο βασιλιάς της Ιταλίας). Η λαβή του Ξίφους προεξέχει από το έδαφος και λέγεται ότι το Ξίφος ανήκει στον Galgano. Και είπα “λέγεται”, διότι δεν είναι σίγουροι οι ειδικοί ότι ανήκει στον ίδιο. Αλλά σίγουρα όμως ανήκει σε κάποιον της περιόδου της ζωής του Galgano, διότι χρονολογείται σε εκείνη τη εποχή. Τα ερείπια του ερημητηρίου του μπορεί κανείς να τα δει ακόμα, ενώ ο μανδύας του φυλάσσεται στην εκκλησία Santuccio at Sienna. Υπάρχουν μουμιοποιημένα ένα ζευγάρι χέρια στην εκκλησία, τα οποία οι ερευνητές τα τοποθετούν εκείνη την περίοδο επίσης. Όμως δεν ανήκουν στον Galgano, αλλά σε έναν κλέφτη του Ξίφους… περίπου. Εκείνη την εποχή, λέγεται πως κάποιος προσπάθησε να κλέψει το Ξίφος. Τον έπιασαν πάνω στην προσπάθεια του και τον τιμώρησαν ρίχνοντας τον μέσα σε μια αγέλη λύκων, όπου και τον κατασπάραξαν.

Το Ξίφος στέκεται στο ίδιο σημείο για  837 χρόνια, ως σύμβολο της άφθαρτης μεταστροφής. Πιθανά η γέννηση του Θρυλικού Ξίφους να προέρχεται από την Τοσκάνη και αργότερα να έγινε εξαγωγή στην Γαλλία για να γίνει ο διάσημος θρύλος του Βασιλιά Αρθούρου. Κάποιοι παράγοντες που το καθιστούν πιθανό είναι το γεγονός ότι το Κιστερκιανό Αβαείο και το εκκλησάκι που είναι αφιερωμένα στον Galgano, είναι της ίδιας περιόδου με τον Τάφο του Βασιλιά Αρθούρου στο Γκλάστονμπέρι. Αυτό ίσως να είχε κάποια απήχηση στην Ευρώπη, διότι η Ιστορία μας πληροφορεί πως οι Κιστερκιανοί μοναχοί ήταν οι φανερωτές - κλειδιά της ιστορίας του Βασιλιά Αρθούρου. Ίσως να ήταν αυτοί οι υπεύθυνοι για την διασπορά του Θρύλου στην Τοσκάνη ή το αντίστροφο.

_________________
Dinle kalp sesini
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://triquetra.freeforumsblog.com
 
Το Ξίφος στην Πέτρα: Το Κάλιμπερν της Ιταλίας
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Triquetra :: ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ :: Παράξενες Ιστορίες-
Μετάβαση σε: