And if it harms none, Do what you will
 
ΦόρουμΦόρουμ  ΕγγραφήΕγγραφή  ΣύνδεσηΣύνδεση  

Μοιραστείτε | 
 

 Το Μυστήριο Των Ονείρων

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
<kostas>
Wannabe Μάγος
Wannabe Μάγος


Άντρας Τοξότης Βουβάλι
Ημερομηνία εγγραφής : 29/06/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Το Μυστήριο Των Ονείρων   Τετ Ιουν 30, 2010 2:05 am


Τι είναι τα όνειρα; Αυτός ο παράξενος κόσμος που υπάρχει παράλληλα με τον δικό μας, μέσα και έξω από αυτόν την ίδια στιγμή; Μήπως είναι ένας κόσμος ίδιος κι απαράλλαχτος με αυτόν της εγρήγορσης, με μόνη διαφορά το «μάτι» της συνείδησης που κάνει τον έναν κόσμο πραγματικό και τον άλλο φανταστικό;

Οι άνθρωποι από την αρχαιότητα είχαν διάφορες πεποιθήσεις σχετικά με τον ονειρικό κόσμο και τη σπουδαιότητά του. Σήμερα οι επιστήμονες που ερευνούν τα μυστικά του εγκεφάλου, πιστεύουν πως έχουν φτάσει ακόμη πιο κοντά στη λύση του αινίγματος των ονείρων. Τα όνειρα είναι νοητικές και συναισθηματικές εκφράσεις, που προβάλλονται στην οθόνη του νου μας την ώρα που κοιμόμαστε.

Ονειρευόμαστε περίπου μία με δύο ώρες κάθε βράδυ. Μπορεί να έχουμε 4 με 7 όνειρα κατά τη διάρκεια του ύπνου μας. Κάθε άνθρωπος ονειρεύεται, αλλά δεν θυμούνται όλοι τα όνειρά τους. Τα όνειρα είναι έγχρωμα και συχνά εμπλέκουν όλες τις αισθήσεις μας δίνοντάς μας εντυπώσεις από οσμές, ήχους, εικόνες, γεύσεις και πράγματα που αγγίζουμε.

Κάποιες φορές βλέπουμε συχνά το ίδιο όνειρο ξανά και ξανά, άλλες φορές έχουμε την αίσθηση πως κάποιο όνειρο το έχουμε ξαναδεί, χωρίς όμως να μπορούμε να θυμηθούμε εάν όντως συνέβη αυτό και κάποιες φορές μπορεί να ονειρευτούμε άγνωστες περιοχές και καταστάσεις, που μας φαίνονται όμως παράδοξα γνώριμες.

Για εκατοντάδες χρόνια, οι άνθρωποι προσπαθούν να καταλάβουν τι σημαίνουν τα όνειρα. Οι αρχαίοι Ελληνες και οι Ρωμαίοι αναφέρουν συχνά όνειρα, που φέρουν μηνύματα από θεούς. Τέτοια μηνύματα έχουν παίξει σημαντικό ρόλο σε μάχες και λέγεται πως έδρασαν με συμβουλευτικό τρόπο σε αρχηγούς στρατών κατά τη διάρκεια πολέμων.

Στην αρχαία Αίγυπτο οι άνθρωποι που μπορούσαν να ερμηνεύσουν το νόημα των ονείρων έχαιραν ιδιαίτερης εκτίμησης, ενώ στη Βίβλο υπάρχουν πάνω από επτακόσιες αναφορές ή ιστορίες που σχετίζονται με όνειρα. Επίσης, ιστορίες που συνδέονται με τη γέννηση του Μωάμεθ εμπεριέχουν σημαντικά γεγονότα που είχαν προλεχθεί σε όνειρα, συμπεριλαμβανομένης της γέννησης του Μωάμεθ, καθώς και του ονόματός του.

Στην Κίνα υπήρχε η αντίληψη ότι τα όνειρα ήταν ένας τρόπος για να επισκεφτεί κανείς τα αποθανόντα μέλη της οικογένειάς του. Κάποιοι ιθαγενείς της Αμερικής και του Μεξικού πιστεύουν πως ο ονειρικός κόσμος είναι ένας διαφορετικός κόσμος από αυτόν που ζούμε ξύπνιοι, τον οποίο μπορούμε να επισκεφτούμε όταν κοιμόμαστε.

Στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στην εποχή του Μεσαίωνα οι άνθρωποι πίστευαν πως τα όνειρα ήταν δαιμονικά και πως μπορούσαν να οδηγήσουν τους ανθρώπους να κάνουν κακές πράξεις.

Το 1953 ανακαλύφθηκε ένα ιδιαίτερο στάδιο ύπνου που ονομάστηκε REM από τα αρχικά των λέξεων Rapid Eye Movement, που σημαίνουν «ταχύτατη κίνηση ματιών». Τα μάτια μας κινούνται αστραπιαία μπροστά και πίσω την ώρα που τα βλέφαρα είναι κλειστά. Κατά τη διάρκεια του ύπνου το σώμα μας περνάει από διάφορα στάδια, από τα οποία το στάδιο REM είναι το τέταρτο.

Μπαίνουμε στο στάδιο αυτό, τέσσερις με επτά φορές το βράδυ, όταν κοιμόμαστε. Κατά τη διάρκειά του, το σώμα μας δεν κινείται καθόλου και τότε είναι που βλέπουμε όνειρα. Εάν κάποιος ξυπνήσει κατά τη διάρκεια αυτού του σταδίου, μπορεί να θυμηθεί σχεδόν το 90% των ονείρων που είδε. Αυτό ισχύει ακόμη και για όσους λένε ότι δεν ονειρεύονται. Ολοι ονειρεύονται, αλλά κάποιοι δεν μπορούν να θυμηθούν τα όνειρά τους. Ενα ιδιαίτερο είδος ονείρων είναι τα συνειδητά όνειρα (lucid dreaming), στα οποία κάποιος γνωρίζει ότι ονειρεύεται την ώρα που βλέπει το όνειρο.

Μια καναδέζικη οργάνωση που λέγεται The Dreams Foundation πιστεύει ότι κάποιος μπορεί να εκπαιδευτεί στο να έχει συνειδητά όνειρα, εάν τους δίνει ιδιαίτερη σημασία και τα καταγράφει. Με τον τρόπο αυτό μπορεί κανείς να αυξήσει τη φαντασία και τη δημιουργικότητά του. Οργανώνουν ομάδες που συνδυάζουν ασκήσεις επάνω στο συνειδητό ονείρεμα με ταξίδια σε ειδυλλιακές περιοχές που προσφέρουν ηρεμία, θεωρώντας πως με τον τρόπο αυτό μπορεί κανείς να αντιμετωπίσει καλύτερα τα προσωπικά του προβλήματα, αλλά και να βοηθήσει ενεργά βρίσκοντας λύσεις στα μεγάλα προβλήματα της κοινωνίας.

Εχει διαπιστωθεί πως όταν κάποιος ονειρεύεται, είναι ενεργό το τμήμα του εγκεφάλου που ενεργοποιείται όταν νιώθουμε συναισθήματα. Αντίθετα, το πρόσθιο τμήμα του εγκεφάλου λειτουργεί πολύ λιγότερο. Εκεί βρίσκεται το κέντρο των υψηλότερων νοητικών μας λειτουργιών, όπως η οργάνωση και η μνήμη.

Η ερευνήτρια Rosalind Cartwright που εργάζεται στο Κέντρο Ερευνας Ονειρικών Διαταραχών στο Σικάγο, δηλώνει πως τα όνειρα μοιάζουν με αναμνήσεις που έχουν τοποθετηθεί η μία επάνω στην άλλη. Είναι συνδεδεμένες με συναισθήματα κι όχι με σκέψεις. Αλλοι ερευνητές μελετούν πώς μέσα από τα όνειρα μπορούμε να βοηθηθούμε ώστε να τα βγάλουμε πέρα με προβλήματα και έντονα αρνητικά συναισθήματα. Εχουν περάσει πάνω από 100 χρόνια από τότε που ο Σίγκμουντ Φρόιντ δημοσίευσε την «Ερμηνεία των ονείρων».

Πολύ περισσότερα χρόνια έχουν περάσει από την εποχή που οι αρχαίοι Ελληνες χρησιμοποιούσαν το ονείρεμα σε ειδικά υπνοθεραπευτήρια, ενώ ακόμη νωρίτερα οι ιερείς της αρχαίας Αιγύπτου θεωρούσαν πως τα όνειρα ήταν ένα παράθυρο για έναν μυστήριο μεταφυσικό κόσμο, στον οποίο θα μπορούσαν να μπουν συνειδητά μόνον οι μυημένοι.

Τα τελευταία 35 χρόνια έχει γίνει πολλή πειραματική δουλειά στα εργαστήρια ερμηνείας των ονείρων. Εδώ η συχνότητα και το περιεχόμενο των ονείρων αυτού που τα βλέπει μελετώνται και συσχετίζονται επιστημονικά. Η διάρκεια και η ποιότητά τους αντιπαραβάλλονται με τις φυσικές σωματικές λειτουργίες που συντελούνται στη διάρκεια του ύπνου και του ονειροπολήματος. Πειράματα σε αυτή την περιοχή υποδεικνύουν επίσης νέες γραμμές στην ερμηνεία της σημασίας τους.

Τι ακριβώς είναι ένα όνειρο; Αυτό είναι το μυστήριο και η απάντηση στο ερώτημα δύσκολη, εφόσον αφορά τη λειτουργία του εγκεφάλου, όσο δύσκολο εξάλλου είναι να οριστεί και η βαρυθυμία ή -πάλι- αυτό που ο κόσμος εννοεί με τη λέξη ψυχή. Στο ένα επίπεδο, ονειρευόμαστε όταν σε κάποια φάση του ύπνου το μυαλό μας πλάθει μια σειρά από εικόνες, συνήθως με τη μορφή γεγονότων που προβάλλονται πάνω στην ατομική οθόνη του νου μας, και έχουμε επίγνωση των εικόνων αυτών σα να ήταν για μας αληθινές και μόνο σε σπάνιες περιπτώσεις γνωρίζουμε ότι δεν είναι παρά μόνον όνειρα.

Το όλο ζήτημα της ψυχολογικής ερμηνείας ενός ονείρου είναι το ότι σε αυτό δεν είμαστε ο εαυτός μας ή, με μια άλλη έννοια, όχι απόλυτα ο εαυτός μας, είμαστε απροστάτευτοι, χαλαρωμένοι και απαλλαγμένοι από τους πειθαναγκασμούς που μας επιβάλλει η ζωή όταν είμαστε ξύπνοι. Παρεμβαίνοντας σε ένα διαυγές όνειρο μπορεί ίσως να καταστρέψουμε τη χρησιμότητά του, να υποτιμήσουμε το όνειρό μας ως μέσον αποκάλυψης του εαυτού μας στον εαυτό μας.

Οι παμπάλαιες ιστορικές καταγραφές της ζωής του ανθρώπου φανερώνουν ότι τα όνειρα θεωρήθηκαν ανέκαθεν σημαδιακά. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν πως ήταν μηνύματα από τους θεούς και δημιούργησαν, περίπου το 1300 π.Χ., τον παλαιότερο ονειροκρίτη με 200 ερμηνείες αυτών των μηνυμάτων. Είναι ενδιαφέρον να σημειώσουμε πως οι Αιγύπτιοι ερμηνευτές διατύπωσαν τη θεωρία των αντιθέτων: π.χ., ένα όνειρο θανάτου ήταν οιωνός μακρόχρονης ζωής.

Ο Φρόιντ προώθησε κι αυτός το θεώρημα ότι τα σύμβολα των ονείρων στηρίζονται συχνά σ’ ένα σύστημα αντίθετων συμβόλων. Στην αρχαία Αίγυπτο τα όνειρα είχαν το δικό τους θεό, τον Μπες, και ο αρχαιότερος ονειροκρίτης -που γράφτηκε από ιερείς του Ωρου πριν από 4.000 χρόνια περίπου- είναι ένα από τα παλιότερα ντοκουμέντα που υπάρχουν.

Οι Ασσύριοι είχαν κι αυτοί τους δικούς τους ονειροκρίτες. Η βιβλιοθήκη του Ασσύριου βασιλιά Ασουρμπανιπάλ (669-626 π.Χ) πιστεύεται ότι περιελάμβανε ονειροκρίτες με ερμηνείες ονείρων που χρονολογούνταν από το 2000 π.Χ. και ο προσωπικός του ονειροκρίτης λέγεται ότι υπήρξε μία από τις βασικές πηγές που χρησιμοποίησε ο Ελληνας Αρτεμίδωρος, ο οποίος έγραψε τον πιο ξακουστό ονειροκρίτη του αρχαίου κόσμου.

Η Παλαιά Διαθήκη είναι γεμάτη όνειρα, ίσως τα πιο παλιά όνειρα που γνωρίζουν οι περισσότεροι άνθρωποι, όπως είναι τα όνειρα του Δανιήλ και του Ιακώβ, του Ναβουχοδονόσορ και του Σολομώντα. Οι αρχαίοι Ελληνες, με το πάθος τους για την εκλογίκευση της γνώσης, χρησιμοποίησαν θεωρίες ονείρων από την Αίγυπτο, την Ασσυρία, την Ιουδαία, τη Βαβυλώνα και την Περσία. Η ερμηνεία τους των ονειρικών συμβόλων διέφερε σε πολύ μεγάλο βαθμό: ενώ οι Ελληνες πίστευαν ότι το όνειρο ενός φιδιού σήμαινε αρρώστια και έχθρα, οι Ασσύριοι πίστευαν πως το να πιάσεις ένα φίδι σήμαινε πως θα λάβαινες την ειδική προστασία ενός αγγέλου.

Οι Εβραίοι πίστευαν πως το δάγκωμα ενός φιδιού στο όνειρο σήμαινε διπλασιασμό του εισοδήματος, ενώ για έναν Αιγύπτιο το φίδι σ’ ένα όνειρο σήμαινε τη διευθέτηση μιας έριδας. Αυτές οι πεποιθήσεις απηχούνται ακόμα και σήμερα στα επονομαζόμενα «βιβλία ονείρων» ή «ονειροκρίτες», που υποδηλώνουν πως αν ονειρευτείς π.χ. ένα μαύρο πουλί, αυτό είναι προμήνυμα κακού. Η ιδέα των ονείρων ως αποκάλυψη της πραγματικής φύσης του ανθρώπου, η μοντέρνα άποψη είχε και αυτή ρίζα ελληνική. Ο Πλάτωνας στην «Πολιτεία» υποστήριζε ότι η πραγματική φύση του ανθρώπου φανερωνόταν στα όνειρα.

Πιο συγκεκριμένα έγραφε ο Πλάτωνας: «Οταν αποκοιμιέται η ήρεμη πλευρά της ψυχής και αμβλύνεται ο έλεγχος της λογικής, τότε ορθώνεται το κτήνος μέσα μας, ξέχειλο από φαγοπότι και αποσείει τον ύπνο για να ριχτεί στην αναζήτηση αυτού που θα χορτάσει τα ένστικτά του. Οπως γνωρίζετε, απεκδύεται από κάθε ντροπή και σύνεση σε τέτοιες στιγμές και δεν ορρωδεί μπροστά σε τίποτε. Σ’ ένα όργιο φαντασίωσης δεν θα διστάσει να συνουσιαστεί με μια μητέρα ή με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, άνδρα, θεό, ζώο, ή να γευθεί μια απαγορευμένη τροφή, ή να επιτελέσει οποιαδήποτε αιματηρή πράξη. Με δυο λόγια, εκτείνεται ώς το απεριόριστο της αδιαντροπιάς και της τρέλας». Ο Αριστοτέλης από την άλλη προσπάθησε να εξηγήσει τα όνειρα ως παράγωγα καθαρά σωματικών λειτουργιών. Με τέτοιες αντιλήψεις, ειδικά μ’ εκείνες του Πλάτωνα, βρισκόμαστε σχεδόν με ένα άλμα στον κόσμο του Φρόιντ και είναι εκπληκτικά μικρό το πρωτότυπο έργο πάνω στα όνειρα στους αιώνες που μεσολάβησαν.

Το πρώτο σημαντικό δημοσιευμένο έργο πάνω στα όνειρα, η «Ονειροκριτική», ένα πεντάτομο έργο του Ελληνα Αρτεμίδωρου (2ος αιώνας μ.Χ.), υποστήριζε πως ένα όνειρο ήταν αυστηρά ατομικό, ήταν για εκείνον που το έβλεπε.

Το βιβλίο, που είχε τεράστια επίδραση (δημοσιεύτηκε στην Αγγλία για πρώτη φορά στα 1644 και τον επόμενο αιώνα έφτασε τις 24 εκδόσεις), είναι από πολλές απόψεις εξαιρετικά μοντέρνο. Ισως το πιο σημαντικό είναι το ότι υπογράμμιζε το στοιχείο του συνειρμού, το γεγονός δηλαδή ότι μια ονειρική εικόνα προκαλεί κατά κανόνα και με τρόπο συνειρμικό κάποια άλλη εικόνα στο μυαλό, μολονότι ο Αρτεμίδωρος στηριζόταν στον συνειρμό μέσα στο νου αυτού που ερμήνευε το όνειρο και όχι αυτού που το έβλεπε, πράγμα που μοιάζει παράλογο.
Ο Αρτεμίδωρος έγραφε με πειστικότητα ότι τα όνειρα «εμφυσούνται στους ανθρώπους για δικό τους καλό και καθοδήγηση». Πίστευε πως ήταν μηνύματα εκ θεών, αλλά η στάση του ήταν και πάλι μοντέρνα. Καταδίκασε τις αυθαίρετες και υπέρ το δέον κυριολεκτικές ερμηνείες, μελέτησε τα «περιοδικά» όνειρα και, όπως ο Γιουνγκ δυο χιλιετίες αργότερα, πίστευε στην ιδέα του «μεγάλου ονείρου», το οποίο θεωρούσε πως ήταν πολύ δύσκολο να ερμηνευθεί. Ερμηνεύοντας ένα όνειρο, ο Αρτεμίδωρος υποδείκνυε έξι σημαντικά πράγματα που έπρεπε να ληφθούν υπόψη.

Το ένα ήταν απλώς το όνομα αυτού που έβλεπε το όνειρο, τα άλλα όμως ήταν η εργασία του, οι συνθήκες κάτω από τις οποίες είχε έρθει το όνειρο και αν ήταν φυσιολογικό, νόμιμο και συνηθισμένο. Είχε συναίσθηση του πλήθους των τεχνασμάτων που μπορούν να μεταχειριστούν τα όνειρα -μέσα σε αυτά και η χρησιμοποίηση λογοπαιγνίων- και μερικές από τις ερμηνείες του φαίνεται να προανήγγειλαν το είδος προσέγγισης που χρησιμοποιούν οι σύγχρονοι ψυχίατροι. Σε ένα όνειρο το στόμα, λόγου χάρη, το ερμηνεύει ως ένα σπίτι και τα δόντια ως ένοικους, έτσι η απώλεια ενός δοντιού συμβόλιζε γι’ αυτόν τον θάνατο ενός μέλους της οικογένειας.

Ο χριστιανισμός αναβίωσε την πεποίθηση, η οποία δεν απορρίφθηκε ποτέ, ότι τα όνειρα τα έστελναν οι θεοί για να διαμηνύσουν τις εντολές τους στους ανθρώπους. Η Βίβλος είναι γεμάτη από τέτοια όνειρα, το ίδιο και τα κείμενα του Αγίου Κλημέντιου, του Αγίου Ιωάννη του Χρυσόστομου, του Αγίου Αυγουστίνου και πολλών ακόμη πατέρων της Εκκλησίας των πρώτων χρόνων. Ο Αγιος Ιερώνυμος, σχεδόν μόνος του, ανέτρεψε αυτήν την τάση. Αναστατωνόταν με τα «δύσκολα» όνειρα που του φαίνονταν ότι αντιστρατεύονται την τρέχουσα «χριστιανική ηθική», διαβεβαίωνε ότι προέρχονταν από τον διάβολο και τα καταδίκαζε.

Από εκεί και έπειτα η Εκκλησία υιοθέτησε την άποψη ότι τα όνειρα δεν ήταν εκ Θεού και έπρεπε να αγνοούνται. Ο Μαρτίνος Λούθηρος υποστήριζε ότι τα όνειρα θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν φανερώνοντάς μας τις αμαρτίες μας. Στην Ευρώπη και στη σύγχρονη ιστορία, ο Διαφωτισμός του 18ου αιώνα άρχισε να αμφισβητεί την αντίληψη ότι τα όνειρα ήταν απλώς προβλεπτικά σύμβολα. Οπως το διατύπωσε επιγραμματικά ο Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ (1875-1961), ένας από τους πλέον επιφανείς ερμηνευτές των ονείρων στην εποχή μας: «Κανένα ονειρικό σύμβολο δεν μπορεί να διαχωριστεί από το άτομο που το βλέπει και δεν υπάρχει οριστική ή άμεση ερμηνεία κανενός ονείρου». Με άλλα λόγια, το όνειρό σου ανήκει σε σένα. Ακόμη και αν κάποιος άλλος είδε το ίδιο όνειρο, η σημασία του είναι διαφορετική.

Κινούμενη ανάμεσα στη θρησκεία και τη μαγεία, τη φιλοσοφία και τη δεισιδαιμονία, τη φυσική και την τεχνική μαντεία, η ονειροκριτική κατά την ύστερη αρχαιότητα παραμένει μια μαντική πρακτική. Αν και το κύρος της αμφισβητείται, η διάδοσή της είναι μεγάλη και τείνει να παρακάμπτει τις φιλοσοφικές συζητήσεις για την αιτία και την προέλευση των ονείρων, να τηρεί τις αποστάσεις από ανταγωνιστικές μεθόδους μαντείας και να επικεντρώνεται στις πρακτικές και τεχνικές πλευρές της προ-γνώσεως του μέλλοντος μέσω των ονείρων. Το προφητικό ή μαντικό όνειρο είναι ίσως ο ισχυρότερος λόγος για να πιστεύει κανείς ότι τα όνειρα αποτελούν πύλη για την είσοδο σε άλλο κόσμο. Κάποια όνειρα δείχνουν απόκοσμα. Φαίνεται πως προμηνύουν γεγονότα. Εάν ένας σημαντικός αριθμός ονείρων κάποιου αντιστοιχούσε σε μελλοντικά γεγονότα, θα ήταν ιδιαίτερα ωφέλιμο για την ανθρωπότητα και θα έπρεπε να προσπαθήσουμε να βρούμε τον σχετικό μηχανισμό.
Ωστόσο δεν έχει βρεθεί ακόμη ένα τέτοιο άτομο. Τα μεμονωμένα όνειρα που κατά καιρούς δείχνουν προφητικά δεν αποτελούν ισχυρή απόδειξη της ύπαρξης προφητικών ονείρων. Ενώ οι περισσότεροι παραψυχολόγοι παραδέχονται ότι είναι αναμενόμενες οι συμπτώσεις μεταξύ των ονείρων ενός ανθρώπου και των γεγονότων, ωστόσο ισχυρίζονται ότι είναι υπερβολικά πολλά τα φαινομενικά προφητικά όνειρα ώστε να τα αποδώσουμε όλα σε σύμπτωση. Είναι αλήθεια πως δεν μπορούν όλα τα προφητικά όνειρα να αποδοθούν σε σύμπτωση. Πολλά από αυτά μπορούν να αποδοθούν σε συσσώρευση αναμνήσεων ονείρων μετά τα γεγονότα και πολλά άλλα σε ψευδείς περιγραφές. Αλλά η συντριπτική πλειονότητα των προφητικών ονείρων είναι μάλλον συμπτώσεις.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
LenoRe
Wannabe Μάγος
Wannabe Μάγος


Θηλυκό Σκορπιός Ποντικός
Ημερομηνία εγγραφής : 08/10/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Το Μυστήριο Των Ονείρων   Παρ Οκτ 08, 2010 6:21 am

Πολύ καλό το θέμα μπράβο και πολύ καλές οι πληροφορίες. Very Happy
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
Το Μυστήριο Των Ονείρων
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Triquetra :: ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ :: Όνειρα-
Μετάβαση σε: