And if it harms none, Do what you will
 
ΦόρουμΦόρουμ  ΕγγραφήΕγγραφή  ΣύνδεσηΣύνδεση  

Μοιραστείτε | 
 

 Συμβολα και οργανα στην Αιγυπτιακη Μαγεια

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Witcher Shadow
Admin
Admin


Άντρας Τοξότης Τίγρης
Ημερομηνία εγγραφής : 27/06/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Συμβολα και οργανα στην Αιγυπτιακη Μαγεια   Δευ Ιουν 28, 2010 7:20 am

Υπάρχουν ορισμένα μαγικά εμβλήματα που ανήκουν σχεδόν αποκλειστικά στο Αιγυπτιακό Σύστημα. Μερικά απ’ αυτά έχουν εισχωρήσει στη λαϊκή διακοσμητική τέχνη, κατοπινών καιρών, εξαιτίας κυρίως της έκθεσής τους σε μουσεία, του επιστημονικού ενδιαφέροντος για τις αρχαίες θεωρίες, και μιας τάσης ανάμεσα στους νεότερους ν’ ανατρέχουν σε αρχαίες πίστεις για έμπνευση. Τα όργανα που απαιτούνται γι’ αυτόν που εφαρμόζει στην πράξη την αιγυπτιακή αποκρυφυστική τέχνη δεν χρειάζεται να είναι πολύπλοκα ακόμα και κατά την διεξαγωγή της Τελετουργικής Μαγείας. Κι από την άλλη μεριά δεν είναι όλη η αιγυπτιακή μαγεία βασισμένη σε τελετουργίες όπως θα δούμε.
Τα παρακάτω όργανα και σύμβολα είναι αυτά που χρησιμοποιούνται πιο συνηθισμένα και αποτελούν μια καλή βάση για τις αιγυπτιακές μαγικές πρακτικές.


Το Σείστρο

Το σείστρο (πληθ.: τα σείστρα) είναι ένα όργανο που έχει ωοειδές σχήμα, πάνω σε χερούλι, με τέσσερις μπάρες οριζόντιες (κατοπινές απεικονίσεις συχνά το εμφανίζουν με τρεις μπάρες, μα αυτό είναι λάθος). Αυτές οι μπάρες είναι προσκολλημένες χαλαρά στις θηλές τους έτσι ώστε όταν το όργανο κουνιέται, χρησιμοποιώντας το κάτω μέρος που είναι το χερούλι του, οι τέσσερις χαλαρές μπάρες να βγάζουν ένα κροταλιστό ήχο. Μικρά κουδουνάκια ή κύμβαλα συχνά κρεμιούνται από τις μπάρες αυτές σαν ταμπουρίνα. Τα λεξικά περιγράφουν το σείστρο σαν «ένα κουδουνιστό όργανο από λεπτό μεταλλικό πλαίσιο, με οριζόντιες χαλαρές μεταλλικές χορδές κι ένα χερούλι που μ’ αυτό τιναζόταν και χρησιμοποιούνταν ειδικά στην Αίγυπτο για τη λατρεία της Ίσιδας». Την περιγραφή που μας δίνει ο Πλούταρχος για το σείστρο την έχουμε κιόλας εξετάσει, ενώ σύμφωνα με αρχαίους ιστορικούς η καταγωγή του ήταν άγνωστη. Το μήνυμά του ωστόσο, διαδόθηκε και θεωρούνταν ότι αποτελούσε το έμβλημα των βασικών αρχών που όχι μόνο κινητοποιούν το σύμπαν, αλλά και το διατηρούν σε ισορροπία. Αυτές οι βασικές αρχές είναι το αρσενικό και το θηλυκό στη φύση, το θετικό και το αρνητικό στην επιστήμη, και το δραστήριο και το παθητικό στη μεταφυσική. Η πρόσμιξή τους δημιουργούσε μια παγκόσμια αρμονία που την άκουγαν μόνο οι θεοί κι αποκαλούνταν, σύμφωνα με την Πλατωνική θεωρία, «μουσική των ουρανών».
Το σείστρο συνδέεται με τρεις θεές: την Ίσιδα, την Χάθορ και τη Μπαστ. Αλλά, καθώς πάρα πολύ συχνά απεικονίζεται με τη φιγούρα μιας γάτας, ο πιο στενός συσχετισμός του βρίσκεται με τις γατίσιες θεές. Ένας θρύλος λέει ότι το σείστρο ήταν δώρο προς την Μπαστ από τη θεϊκή μητέρα της, την Ίσιδα, ενώ ο συσχετισμός του με την Χάθορ ανάγεται σε πολύ κατοπινούς καιρούς.
Σύμφωνα με ψυχιστικές πηγές, οι τέσσερις μπάρες ή χορδές πάνω στο σείστρο, ήταν αρχικά έτσι συντονισμένες ώστε ν’ αποδίδουν τις τέσσερις μουσικές νότες που αντιστοιχούν στα τέσσερα στοιχεία της φύσης, κι ότι αυτές τις χορδές τις χτυπούσαν κι όχι τις κουνούσαν. Σε κάποιο σημείο κατά το Ατλαντιακό παρελθόν θα πρέπει το σείστρο να έχει ηχητικούς συνδέσμους, και το πιο πιθανό να χρησιμοποιούνταν για αλλοιώσεις της κατάστασης της ανθρώπινης συνείδησης, παρά για επηρεασμό της δομής υλικών αντικειμένων. Στην αιγυπτιακή μαγεία, το σείστρο είναι το ιερό όργανο του μάγου, που είχε κυριαρχήσει πάνω στο στοιχείο της φωτιάς και που λειτουργεί κύρια μέσω της ακτίνας της Μπαστ, μ’ αυτό το στοιχείο. Αν χρησιμοποιούνταν μέσα στα πλαίσια της Ίσιδας ή της Χάθορ το στοιχείο άλλαζε, αλλά και πάλι αυτό θα ελέγχονταν από τη φυσική αποκρυφιστική «κλίση» εκείνου που το χρησιμοποιούσε. Π.χ., ένας αποκρυφιστής που θα ήθελε να πραγματοποιήσει ένα τελετουργικό της Χάθορ, και που από τη φύση του είναι πιο εναρμονισμένος με το στοιχείο του αέρα, δεν θα έπρεπε να μεταχειριστεί το σείστρο για να επικαλεστεί το στοιχείο της φωτιάς. Σαν βασικής αρχής μαγικό όργανο, το σείστρο χρησιμοποιείται καλύτερα μέσα στα πλαίσια του στοιχείου της φωτιάς σε συνδυασμό με την ακτίνα της Μπαστ.
Ένα καλό μέσου σχήματος και όγκου σείστρο είναι περίπου στα 12 εκατοστά από κάτω ως την κορφή του, αλλά το ωοειδές σχήμα πρέπει να είναι σε ακριβή αναλογία με το χερούλι. Μπορεί να κατασκευαστεί από ξύλο, χαλκό, ασήμι, ή όποιο άλλο μέταλλο. Στην Αίγυπτο τα σείστρα ήταν πρωταρχικά από ασήμι, ή χρυσό. Ο καθένας που μπορεί να διαθέτει την αναγκαία επιδεξιότητα είναι δυνατό να φτιάξει το δικό του σείστρο, μια που υπάρχουν πολλά δείγματα προσιτά στη θέα στο Βρετανικό Μουσείο.


Ο Φτερωτός Δίσκος

Έμβλημα του στοιχείου του αέρα, αποτελείται από ένα κύκλο, ή ηλιακού τύπου δίσκο, που περικλείνεται μέσα σε δύο απλωμένα φτερά. Στην τελετουργική μαγεία είναι κρεμασμένος πάνω από το βωμό με κατεύθυνση προς τα’ ανατολικά και χρησιμοποιείται όταν επικαλούμαστε την προστασία και τη συνεργασία των συλφίδων. Μπορεί να έχει το όποιο λειτουργικό μέγεθος και τα φτερά θα πρέπει να έχουν ασημένιο χρώμα, με κίτρινο τον κεντρικό δίσκο.


Το Κύπελλο ή Κάλυκας

Σε όλες τις μαγικές τελετουργίες, το κύπελλο ή κάλυκας αντιπροσωπεύει το στοιχείο του νερού. Είναι ακόμη το εργαλείο του «γράφοντος» στο Αιγυπτιακό Σύστημα και θα πρέπει να το χειρίζεται μόνο αυτός κι ο εορτάζων. Είναι καλύτερα να φτιάχνεται από μέταλλο ασημένιου χρώματος και θα πρέπει πάντα να περιέχει αγνό, καθαρό νερό όταν του γίνεται τελετουργική χρήση.


Ο Καθρέφτης της Χάθορ

Μια παραλλαγή της ασπίδας, είναι ένα εξαιρετικά ισχυρό κι ενδεικτικό τμήμα του μαγικού εξοπλισμού. Το ιδανικότερο θα είναι να κατασκευάζεται από στέρεο μπρούτζο , με υο πρόσωπο της θεάς στο πάνω μέρος του χερουλιού υποστηρίζοντας τον ίδιο τον καθρέφτη, που θα πρέπει να έχει το σχήμα ηλιακού δίσκου. Η μία πλευρά του καθρέφτη είναι γυαλισμένη κι αντανακλαστική. Η άλλη είναι ελαφρά πιο σκούρα. Στην αιγυπτιακή μαγεία έχει πολλές χρήσεις: αντανακλώντας αθέλητες σκέψεις ή ενέργειες του αποστολέα, προστατεύοντας από εχθρούς και για την επίκληση του στοιχείου του χρώματος, ή του βασιλείου των φαντασμάτων, - αυτές είναι οι βασικές του χρήσεις. Στο μέγεθος είναι ίδιος σχεδόν με το σείστρο, αλλά πολύ πιο βαρύς φυσικά. Υπάρχει ένα υπέροχο δείγμα καθρέφτη της Χάθορ στο Βρετανικό Μουσείο για όσους θα ήθελαν να τον δουν. Όταν ο βωμός ταχτοποιείται για τελετουργική μαγεία το κάθε όργανο θα πρέπει να τοποθετείται σύμφωνα με την αντιστοιχία του με τα στοιχεία και το σημείο της πυξίδας όπου αυτά ανήκουν.


Η Μαγική Ράβδος

Παρόλο που το σείστρο συνδέεται με το στοιχείο της φωτιάς, δεν είναι αναγκαστικά αυτό το ιερό όργανο με το οποίο, επικαλούμαστε τις σαλαμάνδρες. Θα πρέπει πάντα να υπάρχει μια ελεύθερη φλόγα κάποιου είδους, αλλά μόνο αν αυτός που οργανώνει την τελετή συγγενεύει με το στοιχείο της φωτιάς, θα πρέπει το σείστρο να χρησιμοποιηθεί σαν μαγική ράβδος. Αν είναι πιο κοντά στη φύση του νερού, η κυρτή μαγκούρα ή το φραγγέλιο, γίνονται η μαγική ράβδος αν, συνδέεται με το στοιχείο του αέρα, τότε χρησιμοποιείται το κηρύκειο, κι αν, με το χρώμα, τότε το «ντζεντ» ή το «ανκχ» θ’ αποτελέσουν την μαγική ράβδο. Έτσι είναι βασικό για τον δόκιμο μάγο να ξέρει λίγα, τουλάχιστον για τον εαυτό του και να έχει επιβεβαιώσει τις βασικές κοσμικές στοιχειακές ρίζες του.


Ο Ουράνιος

Αυτό το σύμβολο λέγεται ότι αντιπροσωπεύει ένα στάδιο επίτευξης της συνειδητοποίησης ή της εσωτερικής όασης για να προστάζουμε το σύμπαν. Θα πρέπει να το φορά μόνο ο μυημένος, που η ψυχή του έχει φτάσει σ’ έναν ορισμένο βαθμό παγκόσμιας σοφίας και κατανόησης. Είναι μια άλλη εκδοχή του Οφθαλμού του Ώρου, ή του ιερού ματιού του Ρα. Μερικοί ειδικοί επιστήμονες θεωρούν ότι ο ουραίος είναι το δεξί μάτι κι ο οφθαλμός του Ώρου, το αριστερό. Αν δεν είμαστε σίγουροι να το αφήσουμε όπως είναι. Αν γνωρίζετε το δρόμο σας γύρω στον κόσμο, τότε χρησιμοποιήστε τον ουραίο στις τελετές σας. Και κάτι άλλο ακόμη: οι πέτρες στα μάτια του φιδιού θα πρέπει να ποικίλουν σε χρώμα ανάλογα με τη φύση αυτού που τον φορεί: αλλά ποιο χρώμα για ποιον; Αυτό δεν μπορεί να απαντηθεί. Συνήθως θα σας αποκαλυφθεί σ’ ένα ορισμένο στάδιο κατά την αιγυπτιακή μύηση, αλλά αν χρησιμοποιήσετε ρουμπινένιο μάτι, ενώ θα έπρεπε να χρησιμοποιήσετε καθαρό κρύσταλλο, θα βρεθείτε σε μαγικές επιπλοκές από τα στοιχεία της φωτιάς και του νερού.


Η Κυρτή Ράβδος και το Φραγγέλιο

Αυτά είναι τα παραδοσιακά σύμβολα του ΄Οσιρη κι έχουν πολλά νοήματα. Επιπρόσθετα με τις προσωρινές δυνάμεις που κανονικά τους αποδίδονται, είναι και εμβλήματα γονιμότητας που συνδέονται με το φύτεμα των σπόρων και τη συνακόλουθη συγκομιδή, και, καθώς ο Όσιρης ήταν μια θεότητα του νερού, η ιδιότητά τους για υγρασία είναι φανερή. Τόσο η κυρτή ράβδος όσο και το φραγγέλιο θα πρέπει να έχουν περίπου το ίδιο μάκρος και να βρίσκονται σε ισορροπία μεταξύ τους. Η κυρτή ράβδος θα πρέπει να έχει το χρώμα των ηλιακών αποχρώσεων, ή να είναι επίχρυση, και το φραγγέλιο σε ασημί και γαλάζιο χρώμα, ενώ αυτό το τελευταίο να έχει την απόχρωση του κυανού ή τυρκουάζ. Υπάρχουν πλήθος απεικονίσεις των εμβλημάτων αυτών σε βιβλία σχετικά με την αιγυπτιακή τέχνη, όπου τα δείχνουν αρκετά καθαρά. Έτσι ο δόκιμος μάγος μπορεί να φτιάξει τα δικά του σύμφωνα με την προσωπική του διάθεση, αναφορικά με το μέγεθος, τα σχέδια, κλπ. Το πιο σημαντικό όμως είναι να διατηρήσετε τα σωστά χρώματα, όπως τα αναφέραμε πιο πάνω.


Ο Οφθαλμός του Ώρου

Συχνά αναφέρεται και σαν «ουτσάτ» (ή ούντζατ)», και πάντα στις αιγυπτιακές διδασκαλίες τα μάτια θεωρούνταν ιερά. Το πρώτο μάτι που αναφέρεται στους παλιούς αιγυπτιακούς μύθους είναι αυτό του Ρα, του Δημιουργού. Κι έτσι, φαίνεται ότι πρόκειται για ένα κοσμολογικό σύμβολο, κι όχι κάτι που αυστηρά ανήκει στον πλανήτη Γη. Έχει ισχυρούς θεραπευτικούς συσχετισμούς και θα πρέπει πάντα να χρησιμοποιείται σε μια τελετουργία θεραπείας, ή πρακτικής. Η ονομασία «ουτσάτ» λέγεται ότι είναι μια αναφορά στο «να είμαστε σε καλή διανοητική και σωματική υγεία». Τα «ουτσάτ» θάβονταν μαζί με τις μούμιες στην αρχαία εποχή, μια που πιστευόταν ότι θα εξασφάλιζαν δύναμη και ζωτικότητα στο πνεύμα κατά την διάρκεια των ταξιδιών του μεσ’ από τις περιοχές του σκότους προς το βασίλειο του Όσιρη. Ένας θρύλος λέει ότι δωρήθηκε στον Ώρο από τον Ρα κι ότι ο Ώρος, με τη σειρά του, το παραχώρησε στη δίδυμη αδελφή του, τη Μπαστ, να το φορά γι’ αυτόν, κι έτσι μεταφέρθηκε σ’ εκείνη το δώρο της θεραπείας. Ο Ώρος ήταν κι αυτός ένας θεραπευτής θεός, αλλά οι θεραπευτικές του δυνάμεις ήταν περισσότερο σωματικού χαρακτήρα, ενώ η Μπαστ ήταν βασικά μια θεραπεύτρια του μυαλού. Το ευεργετικό αποτέλεσμα της γενεάς της Μπαστ (της γατίσιας οικογένειας) πάνω στους διανοητικά αρρώστους είχε παρατηρηθεί από τα πανάρχαια χρόνια, από τους γιατρούς. Ο συσχετισμός του οφθαλμού του Ώρου με την ικανότητα της εσωτερικής όρασης δεν χρειάζεται επεξήγηση και, από πληροφορίες που έχουμε αναφορικά με αυτό το σύμβολο, ο αποκρυφιστής θα κουραστεί ελάχιστα προκειμένου να συνειδητοποιήσει, ότι οι συνδυασμένες ακτίνες του Ώρου και της Μπαστ είναι εξαίρετες για όλα τα είδη θεραπείας και αναζωογόνησης. Αυτά τα μάτια υπάρχουν σε όλα τα σχήματα και μεγέθη, αλλά είναι συνήθως χρυσά με γαλάζια κόρη. Έχει ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε ότι, παρόλο που οι Αιγύπτιοι πρέπει να ήταν γενικά ένας λαός με σκούρα επιδερμίδα και, γι’ αυτό θα επικρατούσαν τα καστανά ή μαύρα μάτια, σχεδόν πάντα απεικόνιζαν τους Ηλιακούς θεούς τους με γαλάζια μάτια. Μια λαϊκή ανάμνηση, χωρίς αμφιβολία, από κάποιο ξανθό και γαλανομάτη λαό, που, γι’ αυτούς, ήταν η πρωταρχική φυλή των «θεών». Κατά τις μαγικές τελετουργίες το μάτι είναι ένα προστατευτικό σύμβολο και χρησιμοποιείται όπως και στο θρύλο, για να διώχνει μακριά τους εχθρούς μας.


Το «Ντζετ» ή «Τετ»

Το σύμβολο αυτό ήταν, το ίδιο αφιερωμένο στον Όσιρη. Συνήθως απεικονίζει ένα στυλιζαρισμένο δέντρο, κι όχι ένα φαλλό όπως καμιά φορά πιστεύεται. Είναι το έμβλημα της σταθερότητας και των τεσσάρων διασταυρώσεων, που πάλι, αποτελεί μια αναφορά στη δύναμη των στοιχείων, αλλά αυτή τη φορά όπως εκδηλώνεται μέσα στη φύση, στην ύλη και σε όλα τα στέρεα πράγματα. Είναι ένα καλό έμβλημα ή όργανο για τον μάγο που έχει καλά σχετιστεί με το βασίλειο των φαντασμάτων κι έχει αποκτήσει τον έλεγχο των υλικών του υποθέσεων. Σε μορφή οργάνου θα πρέπει να είναι μικρό και λεπτό στην κατασκευή του, και τα 8 εκατοστά περίπου θεωρούνται ένα αρκετό μάκρος. Για να το στήσουμε όμως θα πρέπει να είναι πολύ μικρότερο, ενώ αν θα το ζωγραφίσουμε θα πρέπει ν’ αποτελεί την κύρια εικόνα πάνω στο βωμό. Θα πρέπει να λαξεύεται σε ξύλο, κατά προτίμηση ανοιχτού χρώματος, και χωρίς τεχνητό βάψιμο. Αν χρησιμοποιηθεί το όποιο χρώμα θα πρέπει να είναι το πράσινο, αλλά μιας βαθύτερης απόχρωσης απ’ αυτήν που συνδέουμε, με τις τελετές της Νέφθυς. Το «Ντζετ» δεν θα πρέπει να το συγχέουμε με το θύρσο, ένα κοντάρι που έχει στην κορυφή, κώνο πεύκου, κι ήταν το παραδοσιακό σύμβολο του Διόνυσου, παρόλη την κατοπινή τάση που ξεκινά από αρχαιοελληνικές προτιμήσεις, να βρίσκουμε ομοιότητες ανάμεσα σ’ αυτές τις δυο θεότητες.


Το «Ανκχ»

Πιθανό το πιο γνωστό απ’ όλα τα αιγυπτιακά σύμβολα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν μαγική ράβδος, σαν στολίδι, ή σαν προσωπικό κόσμημα. Σήμερα, τα «ανκχ» εμφανίζονται σε όλα τα χρώματα, σχήματα και μεγέθη, αλλά για μαγικούς σκοπούς το «ανκχ» θα πρέπει να έχει ένα μάκρος ανάμεσα στα 12 και 18 εκατοστά, και η καμπούρα και το χερούλι του να είναι ομοιόμορφα ισορροπημένα. Θα πρέπει να κατασκευάζεται ακόμα από ένα καθαρό μέταλλο ή ζωγραφισμένο σε ανοιχτό γαλάζιο/τυρκουάζ, μπλέ, κίτρινο ή λευκό. Ο μάγος που θέλει να εργαστεί με φυσικές ίνες μπορεί να χρησιμοποιήσει ένα ανοιχτόχρωμο ξύλινο «ανκχ», αλλά και πάλι θα πρέπει να είναι ακηλίδωτο, εκτός κι αν το ξύλο βαφτεί σε μια από τις προαναφερόμενες αποχρώσεις. Από ψυχιστικές πηγές μαθαίνουμε ότι στην εποχή της Ατλαντίδας, το ιερό μέταλλο για το «ανκχ» ήταν ο ορείχαλκος, ένας τύπος πορτοκαλόχρυσου μετάλλου, που σήμερα δεν μας είναι γνωστός και που το έβγαζαν από τη γη της «παλιάς χώρας». Ο μπρούτζος είναι ένα καλό μέταλλο για το «ανκχ» παρόλο που τείνει να το κάνει βαρύ. Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια είναι σαν το κλειδί της ζωής, και γι’ αυτό έχει καταστεί ιδιαίτερα δημοφιλές στα πρόσφατα χρόνια, προπάντων μεταξύ των νέων ανθρώπων.


Το Κηρύκειο

Στο «λεξικό των Συμβόλων» του, ο Σιρλότ, φωτισμένος Ισπανός αποκρυφιστής γράφει:
« μια μαγική ράβδος με δυο φίδια κουλουριασμένα γύρω της, που έχει στην κορυφή δύο φτερά, ή ένα φτερωτό κράνος. Η λογική και ιστορική του εξήγηση λέει ότι απεικονίζει την παρέμβαση του Ερμή σε μια μάχη ανάμεσα σε δύο φίδια, που στη συνέχεια κουλουριάστηκαν στη ράβδο του. Για τους Ρωμαίους το κηρύκειο χρησίμευε σαν σύμβολο της ηθικής ισορροπίας και της καλής συμπεριφοράς. Η ράβδος αντιπροσωπεύει δύναμη και εξουσία. Τα δύο φίδια τη σοφία. Τα φτερά, την επιμέλεια, και το κράνος ήταν το έμβλημα των υψηλοφρόνων σκέψεων. Σήμερα, το κηρύκειο είναι το έμβλημα του καθολικού επίσκοπου στην Ουκρανία. Το κηρύκειο σημαίνει ακόμα την συνένωση των τεσσάρων στοιχείων, καθώς η ράβδος αντιστοιχεί στο χώμα, τα φτερά στον αέρα, τα φίδια στη φωτιά και στο νερό (σε απεικόνιση της κυματοειδούς κίνησης των νερών και της φλόγας). Αυτό το σύμβολο είναι πολύ αρχαίο και βρίσκεται, λόγου χάρη, στην Ινδία χαραγμένο σε πέτρινες δέλτους που αποκαλούνται «νάγκακαλς», ένα είδος αναγραφής των προσφορών που τοποθετούνταν μπροστά τους ναούς. Ο Χάινριχ Ζίμμερ αναφέρει ότι το σύμβολο αυτό υπήρχε και στην Αρχαία Μεσοποταμία, σκαλισμένο ανάμεσα στ’ άλλα σχέδια του ιερού κυπέλλου του βασιλιά Γκουντέα του Λαγκάσχ (2.000 π.χ.). Ο Ζίμμερ ακομη φτάνει ως το σημείο να δηλώνει ότι το σύμβολο πιθανό χρονολογείται ακόμη πιο πριν κι από αυτή την περίοδο, γιατί οι Μεσοποτάμιοι θεωρούσαν τα δυο μπλεγμένα μεταξύ τους φίδια σαν το σύμβολο του θεού που θεραπεύει τις αρρώστιες, ένα νόημα που πέρασε στους Αρχαίους έλληνες, κι εξακολουθεί να διατηρείται ανάμεσα στα εμβλήματα της εποχής μας. Σύμφωνα με τον εσώτερο Βουδισμό, η ράβδος του κυρήκειοθ αντιστοιχεί στον άξονα του κόσμου και οι δύο δράκοντες ή φίδια αντιστοιχούν στη δύναμη που αποκαλείται Κουνταλίνι κι η οποία σύμφωνα με την Ταντριστική διδασκαλία, κοιμάται κουλουριασμένη στη βάσητης σπονδυλικής στήλης, - ένα σύμβολο της εξελιγκτικής ελικοειδούς δύναμης της καθαρής ενέργειας. Ο Σνάιντερ υποστηρίζει ότι τα δυο σχήματα σε “S” των φιδιών αντιστοιχούν στην αρρώστια και στην ανάρρωση. Στην πραγματικότητα αυτό που καθορίζει την ουσία του κηρύκειου, είναι η φύση και το νόημα, όχι τόσο πολύ των ατομικών του στοιχείων, όσο του συνθετικού του συνόλου. Η ακριβής συμμετρική και αμφιτερόπλευρη διάταξη, όπως στην ισορροπία του Ζυγού, ή στην τρι-ένωση του εράλδιου (μιας ασπίδας ανάμεσα σε δύο πολεμιστές) εκφράζει πάντα την ίδια ιδέα της δραστήριας ισορροπίας, των αντιθετικών δυνάμεων που εξισορροπούνται η μία με την άλλη κατά τέτοιον τρόπο ώστε να δημιουργούν μια ανώτερη, στατική μορφή. Στο κηρύκειο αυτός ο ισορροπημένος δυαδισμός δηλώνεται δύο φορές. Με τα φίδια και με τα φτερά, κι έτσι δίνεται έμφαση σ’ αυτή την υπέρτατη κατάσταση (και κατά συνέπεια υγείας) που μπορεί να επιτευχθεί τόσο στα κατώτερα επίπεδα των ενστίκτων (που συμβολίζονται από τα φίδια) όσο και στο ανώτερο επίπεδο του πνεύματος (που συμβολίζεται από τα φτερά)».
Οι σύνδεσμοι με τον Τοθ είναι φανεροί, πράγμα που καθιστά το κηρύκειο την ιδανική μαγική ράβδο για τον όποιο σπουδαστή που θα ήθελε να ασχοληθεί με την μαγική λειτουργία του « Τρις μέγιστου)». Αλλά, προσοχή θα πρέπει να δοθεί έτσι ώστε να βεβαιωθούμε ότι τα φίδια διασταυρώνονται σε τέσσερα σημεία, κι όχι σε τρία, όπως σε μερικές απεικονίσεις αυτού του συμβόλου. Το κηρύκειο είναι ένα «εκ των ουκ άνευ» για κάθε αιγυπτιακό θεραπευτικό βωμό. Ο Τοθ, μαζί με τον Ώρο και τη Μπαστ, είναι οι κύριες θεραπευτικές θεότητες μέσα στο Αιγυπτιακό σύστημα.


Ο Σκαραβαίος

Ο σκαραβαίος, ή το ιερό σκαθάρι εμφανίζεται σε πολλές μορφές μέσα στην Αιγυπτιακή κουλτούρα κι είναι καλό να κατανοήσουμε την σημασία του. Πιστευόταν ότι αυτό-αναπαράγεται και σύμφωνα με τον παλιό αιγυπτιακό θρύλο, το αρσενικό σκαθάρι επιθυμώντας ν’ αναπαραχθεί, αναζητούσε ένα κομμάτι βοδινής κοπριάς που το διαμόρφωνε σε μπάλα, κυλώντας το από τα ανατολικά στα δυτικά, με τα πίσω του πόδια. Η μπαλίτσα έτσι θαβόταν σε μια τρύπα ειδικά σκαμμένη κι έμενε εκεί για 28 ημέρες. Την 29η μέρα το σκαθάρι έριχνε την κοπριά μέσα στο νερό και τα μικρά εμφανίζονταν. Ακριβώς όπως η ζωή εμφανίστηκε από την μπάλα της κοπριάς, έτσι πίστευαν ότι όλη η ζωή ξεπήδησε από τον Ήλιο που κι αυτός κινείται από τα ανατολικά στα δυτικά. Η ιδέα αυτή γοήτευσε τους απλούς ανθρώπους και γρήγορα εγκαθιδρύθηκε σαν ένα αξιόλογο θρησκευτικό παράδειγμα. Οι σκαραβαίοι φοριούνται από τους ιερείς κι άλλα παρόμοια άτομα κι εμφανίζονταν σε αναπαραστάσεις πολλών θεοτήτων, συγκεκριμένα εκείνων με ηλιακές σχέσεις.


Ο Λωτός

Παρόλο που γενικά θεωρείται σαν ένα σύμβολο της άπω ανατολής, ο λωτός χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα στην Αρχαία Αίγυπτο, εμφανιζόμενος κύρια σε σκηνές που απεικονίζουν τον θρόνο του Όσιρη και των τεσσάρων γιών του Ώρου κι ήταν ένα από τα ιερά σύμβολα της Νέφθυς κατά το ρόλο της σαν θεάς του μυστικισμού και της ηρεμίας. Έχει σχεδόν τους ίδιους συσχετισμούς στο Αιγυπτιακό σύστημα, όπως και στην ινδική υπο-ήπειρο, πράγμα που αποδεικνύει την αρχαιότητα του συμβόλου.


Η Καρφίτσα της Ίσιδας

Πρόκειται για ένα τυποποιημένο κούμπωμα ή καρφίτσα συνήθως λαξευμένο σε σάρδιο λίθο. Εξαιτίας της φανερής ομοιότητάς του με το Γιόνι έχει ισχυρούς συσχετισμούς γονιμότητας, ενώ η ιδιότητά του σαν κουμπί ή καρφίτσα υποδεικνύει την αυτοθυσία που συνήθως συνοδεύει το ένστικτό της μητρότητας. Σημαίνει ότι δένεσαι με αυτή την αυτοθυσία.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://triquetra.freeforumsblog.com
 
Συμβολα και οργανα στην Αιγυπτιακη Μαγεια
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Triquetra :: ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΜΑΓΕΙΑΣ :: Σύμβολα-
Μετάβαση σε: